erngbt
@erngbt
"Nice kişi, salt bilgisizlikten, uyduruk kaygılara, kaba saba işlere kendini öyle kaptırır ki, yaşamın en güzel meyvelerini toplayamaz olur. Çünkü parmakları aşırı didinmekten, bu meyveleri toplayamayacak ölçüde hantaldır, titrektir. Gerçekten de çalışan insan, gün geçtikçe gerçek bir bütünlüğe vakit bulamaz olur. Başkalarıyla insanca ilişkiler için çaba harcayamaz, emeği pazarda değerini yitirir. Bir makineden başka bir şey olmaya vakti yoktur. Bilgisini böyle sık kullanan biri bilgisiz olduğunu nasıl anımsayabilir, oysa gelişmek için bunu unutmaması gerekir. Ara sıra yargılamadan önce bu adamı besleyip giydirmeli, içtenlikle aramıza almalıyız. Doğamızın en iyi nitelikleri, meyvelerin üzerindeki buğu gibidir, bunlar ancak çok özenle ele alınırsa korunabilir. Gelgelim biz ne kendimize ne de başkalarına bu ölçüde yumuşak, ince davranmayız"
Bu alıntı "Walden ormanda yaşam"'ın ilk sayfalarından. Sivil itaatsizliğin öncülerinden biri olan Thoreau'nun hayatına Walden gölünün kenarına kurduğu küçük kulübeyle adım atıyoruz. Walden'da, insan yerleşkelerinden uzakta, kendi başına yaşayan Thoreau buraya geliş amacı için şunları söylüyor. "Düşüne taşına yaşamak, yaşamın yalnızca en önemli olgularıyla yüz yüze gelmek için, onun bana öğretmek zorunda olduğu şeyi öğrenip öğrenmediğimi görmek için, o güne dek yaşamadığımı ancak ölümle yüz yüze geldiğim gün keşfetmemek için ormana gittim."
Thoreau, ilerleme karşıtı bir politika benimsiyor ama bu insanların felsefi ya da insanların kendi hayatlarını yükseltmek için bir ilerleme karşıtlığı değildir, aksine bunun tersini çokça kez dile getirir. Thoreau'nun karşı çıktığı ilerleme ekonomik ilerlemedir. Daha çok tüketmek için üretmeye karşı çıkar. Thoreau şimdiki tabirle "minimalist"tir. Thoreau karşıtı politika izleyen başta
nice kişi, salt bilgisizlikten, uyduruk kaygılara, kaba saba işlere kendini öyle kaptırır ki, yaşamın en güzel meyvelerini toplayamaz olur. Çünkü parmakları aşırı didinmekten, bu meyveleri toplayamayacak ölçüde hantaldır, titrektir. Gerçekten de çalışan insan, gün geçtikçe gerçek bir bütünlüğe vakit bulamaz olur. Başkalarıyla insanca ilişkiler için çaba harcayamaz, emeği pazarda değerini yitirir. Bir makineden başka bir şey olmaya vakti yoktur. Bilgisini böyle sık kullanan biri bilgisiz olduğunu nasıl anımsayabilir, oysa gelişmek için bunu unutmaması gerekir. Ara sıra yargılamadan önce bu adamı besleyip giydirmeli, içtenlikle aramıza almalıyız. Doğamızın en iyi nitelikleri, meyvelerin üzerindeki buğu gibidir, bunlar ancak çok özenle ele alınırsa korunabilir. Gelgelim biz ne kendimize ne de başkalarına bu ölçüde yumuşak, ince davranmayız
Devlet bireyi nihayet yüksek ve bağımsız bir güç olarak tanıyana, tüm gücünü ve yetkisini bireyden alana ve bireye buna göre davranmaya başlayana kadar gerçek anlamda özgür ve aydınlanmış bir birey olamayacaktır.
Bir insan günün yarısını ağaç sevgisiyle ormanda yürüyerek geçirirse, işsiz güçsüz addedilme tehlikesiyle karşı karşıya kalır ama günün tamamını bir vurguncu olarak, o ağaçları kesip biçerek ve toprağı kelleştirerek geçirirse çalışkan ve girişimci biri olarak saygı görür. Sanki bir kasaba halkı ormanlarıyla ağaçları kesmekten başka bir amaç için ilgilenemezmiş gibi!
10/10
2021 11. kitabı
Şunu belirtmeliyim ki, bu kitabı okumadan hayata bakış açımın ne kadar sınırlı olduğunu tam olarak anlayamazdım.
Her gün gördüğümüz, duyduğumuz, bazen farkında olsak bile, sürekli algılarımızın talan edildiği bu zaman diliminde gözümüzden kaçırdığımız bir çok olguyu derin bir bakışla sorguluyor. Bu anlamda içeriği gerçekten çok zengin bir kitap.
Devletin, özgürlüğün, sözcüklerin, mekanların, delilerin, bilginin ve haberlerin, kahramanların, tarafların, seçimlerin, yaratıcılığın, çocuk sahibi olmanın, amaçların ve hedeflerin, türümüzün, teknolojinin ve aşkın totaliterliğini sorgulayış biçimi, kitabın bütün bölümlerini çiziklerle ve notlarla doldurmama sebep oldu.
Bu kitapla tanıştığım için çok memnun oldum :)
