Erol Tekel
@eroltekel88
İkimiz de hastayız aynı özlemden,
Düşler yollarız sezgiler yüklenmiş.
(>Herman Hesse<)
Şu anda okuduğu kitap
Hölderlin...Felsefe
Goethe'deki gibi erkenden katı ve eğitici bir akıl sorumluluk duygusuna zorlamaz onu, ve balmumu yumuşaklığındaki eğilimlerini tasarlanmış biçimlere dökmez.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hölderlin'in psikolojisinden bahsediyor.Duygu ve Düşünce
Duygunun hassas bölgeye itilmesi, en güçlüsünden bir içsel gerilimin hazırlığının aşırı derecede şiddetlendirilmesi demekti.
Toprağın kucağında bir Yunan heykeli gibi, Hölderlin'in zihinsel imgesi de unutmanın döküntüleri arasında yıllarca, on yıllarca gömülü kaldı. Ama yeni bir kuşak geldi ve sevgi dolu bir çabayla nihayet toprağı kazıp onu karanlıktan çıkardı ve bu mermer gencin bozulmamış saflığını ürpertiyle hissetti. Alman Helenizminin bu son delikanlısının o muazzam heykeli yeniden ayağa kalktı ve tıpkı onun bir zamanlar şarkı söyleyen dudakları gibi yeni bir heyecan tomurcuklandı.
Hiçbir zaman şairler, sanatçılar Schiller'in yaklaşan kendi felaketinden habersiz, coşkuyla selamladığı o çağ dönümünde olduğu kadar, böylesine kısa bir zaman zarfında böylesine büyük kayıplar vermemişti. Hiçbir zaman kader saf ve erken aydınlanmış ruhlara bu kadar ölümcül yaklaşmamıştı. Hiçbir zaman tanrıların sunağı bu kadar tanrısal bir kanla dolmamıştı.
Oysa Goethe sanatı sadece bir parça, bu güzelim hayatın binlerce biçiminden biri olarak hissediyor, ona bilim kadar, felsefe kadar değer veriyordu, ama işte sadece bir parça olarak, hayatının etkili, küçük bir parçası olarak. Bu yüzden şeytani olanın biçimleri giderek daha yoğun hale geliyor, Goethe'ninkilerse daha seyreliyor, genişliyordu. Onlar varlıklarını sürekli muazzam bir tek yönlülüğe, radikal bir zorunluluğa dönüştürüyor, Goethe ise giderek daha kucaklayıcı bir evrenselliğe doğru gidiyordu.