Ertap ALTUNKAYNAK
@ertapa
İNSANSANIZ DÜŞÜNECEKSİNİZ, DÜŞÜNMÜYORSANIZ İNSANIM DEMEYECEKSİNİZ.....
Em. Dev. Me.
As.Mzk.Mslk.Yk.Ok.
izmir
istanbul
54 kütüphaneci puanı
48 okur puanıKasım 2014 tarihinde katıldı
Ethan her zamanki gibi kıpır kıpırdı. Paul ise biraz durgundu. İkisi de aynı ortamda yetiştirilmişti, ikisi de aynı gen havuzundan geliyorlardı, ama iki çocuk birbirlerinden ancak bu kadar farklı olabilirlerdi. Ethan pek bir şaklabandı. Yerinde duramayan, orayı burayı karıştıran ama fazla okşanmaya gelmeyen bir çocuktu. Paul ise daha kenarda durmayı tercih ediyordu. Hata yapmaktan hiç hoşlanmıyordu. Düşünceli bir çocuktu, iyi bir atletti ve okşanmayı seviyordu.
Bu çocuklar çevre şartlarının soyaçekime karşı zaferinin bariz birer örneğiydi.
Reklam
"Yaparım" dedi kız, uzun uzun iç geçirerek. Ve uzun bir süre sonra,"Ah, hemen olmasını isterdim... Oraya şimdi gitmek..."
"Pek uzun sürmeyecek, küçüğüm"
"Oraya gelecek misin, hiç?"
"Gelebildiğim zaman geleceğim."
Işık söndü, etraflarını olduğu gibi karanlık sardı.
