Hepimiz Gogol’ün paltosundan çıkmayız sözünden sonra Gogol okumaya karar verdim.Dostoyevski gerçektende doğru demiş.Rus insanını hiç eksiltip arttırmadan olduğu gibi aktarıyor bize.Hatta tembellik ve uyuşukluk yapıştırması karakterlere Oblomovu hatırlattı bana.Kitabın ilk bi kaç bölümü baş kahramanımızın yeni geldiği şehre uyumu ile geçiyor.Ne okuyorum ben oldum açıkcası.Ama sonradan ölü canlar mevzusu açılınca kitap beni aldııııııı götürdü.Akıcı ve sürükleyiciydi.Lakin bi hatırlatma geçmek isterim zaten editörde bunun notunu geçmiş kitapta:Kitabın ikinci cildi Gogol’ün ruhsal ızdırapları sonucunda yarıda kesiliyor ve kitabın sonu tamamen okurun hayal gücüne bırakılıyor.