Uzun zamandır böyle güzel betimlemeleri olan bir kitap okumamıştım. Sanırım Balzac'a yaklaşmış Zweig. Kitabı okuyanlar anlar ne demek istediğimi. ' Eller' üzerine yapılan duygu yoğunluğu fazla olan betimlemeler. Bir insan organı üzerine bu kadar anlam yükleyerek yazılan bir yazı..
Kitabımız başladığı gibi öyküsüyle, anlatımıyla kendini içine çekiyor ve bir çırpıda kendini bitiriyor.