Herkesin icinde fitrattan gelen bir ben fikri vardir;kiminde nefis,kimisinde iman ile sekillenir.Nefisle benlik duygusu bir araya gelince yonetme sehveti dogar.Yonetme sehveti butun sehvetlerden otedir.Bir bebekten krala kadar herkeste gorulen yonetmek icgudusu iyi kullanilirsa nimet olur ama nefis araya girer de kotu harcanirsa husran yaratir.Bir kez bu sehvete yakalananlar zamanla kendilerini vazgecilmez hissedip yonetmek ugruna her turlu yolu mubah goreceklerdir.
Mumin'in korku ile ümit arasinda bulunmasi gerekir.Buna gore bir yandan ümit kesmeksizin Allah'ın rahmetini beklerken diger yandan ibadet hali icinde cirkin hareketlerden vazgecerek Allah'a tevbe eder.
Nitekim Ulu Allah(c.c)soyle buyurur;
"Sakin Allah'in rahmetinden umit kesmeyin."