1977’den 1934’ü çıkarmak yarım saatini almış ve sonucun 43 olduğunu görünce, “Ne kadar gençmiş” diye düşünmüştü. Ve 43 yıldan fazla yaşamış bütün ölülerin mezar taşlarına garip bir kinle bakmıştı. Belki de, demişti kendi kendine. Belki de, bunların arasında, Oğuz Atay’ın sözünü ettiği o ahmaklar var. Gözüne kestirdiği birinin yaşını hesapladı ve “Yetmiş yıl yaşamış herif!” diye bağırdı. Sonra bir hesap daha yaptı ve “37 yıl daha fazla!” dedi. Başını kaldırıp gökyüzüne baktı. Orada her kimi görüyorsa, o da anladı. Derda’yı ne kadar hayal kırıklığına uğrattığını. Kim bilir kaçıncı kez?
Herkes kendi hayatını yaşıyor ve yaşamak karşılığında kendine çıkan faturayı ödüyordu. İşin acıklı yanı şuydu ki insan tek bir hata için bir sürü ödeme yapmak zorunda kalıyordu. Durmadan ödeme yapmak zorunda kalıyordu, işin en doğrusu. İnsanla olan alışverişlerinde Kader, alacak defterini hiç kapamıyordu