Tanrı güne geceyi kattı ve aydınlığın yanına karanlığı, hayatın içine ölümü, aşkın kıyısına ayrılığı ve hazzın arasına utancı. Güzel günler geride kaldı…
Geçtiğin yollarda izin kalmadı. İnsan, her şeye geç kalandır.
‘’Her acı, yüreğimi ikiye böler patron,’’ dedi. ‘’Ama o kırk yaralı yürek hemen kaynar ve yara görünmez; kaynamış yaralarla doluyum ben; onun için dayanıyorum.’’