Reklam
Doğrudur, her gün yeni baştan boşuna, hiçbir değişiklik umudu olmadan dikilip durmak ve beklemek insanı yıpratıp çaresizliğe sürükler ve sonunda insan bu çaresiz dikilip durmayı bile beceremez duruma gelir.
Demek kimse yoktur, herhalde yoktur, demek başka, kimsenin olmaması başka. Demek "Artık kimse yok, the end yalnızım" dediğim zamanlardaki yalnızlığım geçici bir yoksulluk gibiymiş.
