Benim içimdeyse sanki çok, çok eskiden doğmuşum gibi bir duygu var... Hayatımı, bitmez tükenmez kuyruğu olan bir elbise gibi sürüklüyorum sırtımda...Çoğu kez de hiç yaşama isteği olmuyor içimde.
Şahsen hayattaki en büyük arzum bu dünyaya ait olduğumu tamamen unutmak. Bu dünyada bana yarayacak - şu şarap hariç- bir şey yok; bende de dünyaya yarayacak bir şey yok zaten.