Yatagimin karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim aşmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. Işte sonunda anlamsız biri oldum. Işte sonun geldi.kotu bir resim aşarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mutluluğu yaşarken yüreğimde, mutluluğu ve içine sigmayislari gözlerimle görüp yaşıyorum seni de... Bi güzellik bi güzellik daha mi getirirmiş değmeyen dünyada.
... Bir yanımız bahar bahçe...
Tüm eşyaya bir yenilik görkem ve az bulunurluk kokusu sinmişti. Her şey çok guzeldi, ama aşırılığın, zenginliğin ve zihnî fukaraligin o kendine has damgası her yerde seçilmekteydi.