Eslem Çiçek
@eslem_cck
️
Şu anda okuduğu kitap
Hayatta hepimiz nefsimizin kurbanıyız. Bu nefsi terbiye etme konusundaki en zor mesele sanırım aşktır. Kitabın konusu ise tam olarak burada başlıyor. Bir tarafta imkansız olduğunu bilerek kendini tüm nefsi isteklerden uzak tutmaya çalışan Fikret. Bir tarafta ise aşkın ateşiyle yanıp kavrulan ve duygularına söz geçirme konusunda Fikret kadar başarılı olamayan Nejat...
Maalesef ki Nejat evlidir. Ancak aşk dolu bir evlilik değil yani en azından Nejat için durum böyle çünkü eşi Nejat'a tüm içtenliğiyle bağlıdır. Nejat mutsuzdur sevdiği kadınla beraber değildir. Onun hayallerindeki kadın Fikret'tir. Fikret bu aşk kıvılcımları başlar başlamaz her şeyini toplar ve İstanbul'dan ayrılarak babasının yanına gider. Çünkü Nejat'ın bir ailesi vardır ve onlara ait olması gereken bir sevgiyi Fikret kendine hak görmez.
Ancak ileri zamanlarda kader onları yeniden bir araya getirir. Fikret her zaman vicdanıyla ve mantığıyla hareket eder. O aileyi bozacak namusuna laf ettirecek hiçbir girişimde bulunmaz . Evet aşkından bitap düşse bile...
Fakat herkes her şeyi öğrenir ve kitabın sonunda Fikret hastalığından dolayı vefat eder. Son gördüğü gözler hayatının aşkı olan Nejat'a aittir.
Geriye ise Fikret'in biricik kızı Nedret'e yazdığı bu mektuplar kalır. Güzide Sabri'nin yazmış olduğu "Nedret" adlı eser bu kitabın devamı niteliğindedir. Bu satırları okurken belki sizde yargıladınız benim kitabı okurken yaptığım gibi. Ama Fikret elinden geleni fazlasıyla yaptı. Nefsinin kurbanı olmadı. Evet belki çok zor bir hayata ve sonunda genç yaşta ölüme mahkûm kaldı. Fakat zaten hepimiz aynı değil miyiz? Sadece kendimizi terbiye etmemiz gereken konular farklı. En azından iyi bir insan olarak ve namuslu bir şekilde ölmek hepsine bedel.
Reklam
Kitabı bitirince ister istemez hayatınız film şeridi gibi gözünüzün önünden geçiyor. Bu durum benim kitabı beğenmemde en büyük etken oldu. Çünkü hepimiz dünyada var olduğumuz süre zarfınca iyi kötü birçok şey yaşıyoruz ve geriye dönüp baktığımızda "Vay be!" diyerek iç geçiriyoruz. Bu yaşadığımız şeyler bizi olgunlaştırıyor ve farkında olmadan bir gün kendimizi büyümüş ve hayata atılmış buluyoruz. Kitabı bitirdiğim zaman bu duyguları yeniden hissetmek ve fark etmek belki de beni kendime getirdi bilmiyorum. Kurgu olarak abartılacak bir kurguya sahip değil. Kitapta Mao zamanı Çin'de yaşanan Kültür Devrimi işleniyor. Dili sade ve anlatımı akıcı. Okunmasını tavsiye ederim.
Halil Cibran'ı Ermiş adlı eseriyle tanımış ve çok sevmiştim. Ancak bu kitaptan aynı verimi alamadım. Kitap belli bir olay üzerinden dönmüyor, kısa kısa birçok öyküyü içinde barındırıyor. Aslında bu tarz kitapları severim, çerezlik aç istediğin zaman bölüm bölüm oku fakat bu kitabı zar zor bitirdim...
Anlatımının, kaleminin kesinlikle çok güçlü olduğunu düşünüyorum hani bazı şeyler vardır onun iyi olduğunu fark edersiniz ama siz o donanıma sahip olmadığınız için o şeyi anlamlandıramazsınız ya bu esere bakış açım aynen bu şekilde. Çok fazla betimleme var ve bir zaman sonra bu betimlemeler sıkıcı hale gelmeye başlıyor. Çok sevdiğim, altını çizdiğim, önemli gördüğüm anlatımlar tabii ki vardı ama sürükleyici olduğunu söyleyemeyeceğim.
İnsan Neyle Yaşar ?
Neden daha önce okumadım diye sorguladığım bir kitap. Gayet sade, akıcı bir dili var ve üzerinde durduğu konular ders niteliğinde. Her kesimin rahatlıkla okuyup anlayabileceği bir eser. Kitabı okurken sıkılmayacağınıza ve keyifle okuyacağınıza eminim.
Kör Baykuş - Sadık Hidayet
Doğruyu söylemek gerekirse kesinlikle beklentimi karşılayan bir kitap olmadı. İlk cümlesine mest olup devamının da aynı nitelikte olacağını düşündüğüm için bu kadar hayal kırıklığı yaşamış olabilirim. Bunaltıcı, kasvetli bir kitap. Açıkcası bu kitabı okumanın biraz zaman kaybı olduğunu düşünüyorum. Çünkü içinde beni duygusal açıdan tatmin eden, merak duygumu gideren, bana bir şeyler kazandıran kısaca bir kitapta aradığım özellikleri bulabildiğim bir eser değil.