Dinliyorum bu şehri,
Terkettiğim bu caddeleri dinliyorum.
Bu sesler miydi yoksa beni dizginleştiren?
Her kalabalıkta arıyordum yalnızlığın sesini.
Sahi yakalayabilmiş miydim o çirkin sesi?
"Çok ağır geliyor. Sanki dünyam birden tersine dönmüş gibi."
"Biliyorum." dedi. "Ama buna hayat diyorlar."
Gözümdeki yaşı silerek, "Nasıl yani?" dedim.
"Tersine dönüyor, yükseliyor, alçalıyor. Bazen kendini tekrar ediyor, bazen korkutucu ve vahşi oluyor. Ama zaten yaşamak da bu. "
Gökkuşaklarından çok yağmur bulutlarının olduğu ve insanın kendisinden başka kimsenin olmadığı artık açık ve netti. Hayaller ölmüştü. Günlüğünüzün anahtarını kaybetmiştiniz. Hatta günlüğünüzü yakmıştınız.