Tuhaf ve rahatsiz edici
Kizlar asiriii kotuydu kitap. Dunyanin en tahmin edilebilir iliskisi,(bakire kız ve playboy erkek iliskisi) sorunlu karakterleri klasik 2019 watty kitabi gibiydi GERCEKFEN COK KOTU. ozellikle karakterlerin kadınlar icin soyledikleri seyler okadar cinsiyetci ve bos ki anlatamam kadin bi yazarin bunu yazmasi bence son derece tuhaf. Okurken sekilden sekile girdim utanctan bu incelemeyi yazmakta ugh yani. Bu kitabi dostlarimla yaptigim erkinlik yuzunden okudum pismanim... Internette neden bukadar begenilmid anlamadim ayni seyi mi okuduk biz
Reklam
She ate and left no crumbs
"Bu manifestonun "kadın erkek çoğumuzun, kadın kalbinde yattığına inanmak istemediğimiz bir intikam ateşini dillendirdiği" söylenir."
Kitabı okumadan önce önsözü kesinlikle okumanız gerekiyor, ancak bu sayede yazarın görüşlerini kendisi ike ilişkilendirebilirsiniz. Babası tarafından cinsel tacize uğraşmış, dedesi tarafından şiddete uğraşmış, seks işçiliği ve dilencilik yapmış talihsiz yazarımız radikal ayrıcalıklı feminist Valerie Solanas.
1967'de yazdığı erkek doğrama cemiyeti manifestosu(SCUM). Scum aynı zamanda kaynayan yemeğin üzerinde oluşan kirli köpük anlamına geliyormuş.
Yazar erkekleri yani erilleri eksik bir dişi olarak görüyor ve erillerin hayatları boyunca dişi olmak istediklerini, erillerin duygusal sakat olduğunu söylüyor.
Kitapta 'babasının kızı' olmak fazlası ile aşağılık görülüyor, babasının kızı erilleşen bir kadındır, babaya karşı korkusu-saygı- vardır. Bu babasının kızı(erilleşen kadın) mevzusu kitap boyunca devam ediyor. Bana kalırsa Solanas'ta babasının kızı olmayı yaşadığı kötü olaylar yüzünden bırakmış/kurtulmuş. Asıl nefreti erkeklere, ve erkeklere itaat eden kadınlara değil, babasına ve geçmişte ona itaat eden belki korkqn belki seven kendisine.
Semerkant
Kitabı okumak zorunda bırakıldığım için fazla önyargılı başladım. Kitap dört bölümden oluşuyor, birince ve ikinci bölüm Ömer Hayyam'ın meşhur yazmasını yazma süreci, Hasan Sabbah ve Nizâmülmülk ile olan dostluğu ve beraberinde gelişen olaylardan oluşuyor. Bu bölümlerde hükümdarlık döneminde Büyük Selçuklu Devleti en geniş sınırlarına ulaştıran Melikşah ve Alparslan gibi büyük Türk hükümdarlarını güçsüz, aciz ve kendi kararlarını alamayan kişiler gibi göstermesi kesinlikle hoşuma gitmedi. Ama yalan yok kitabın birince ve ikinci kısmı kitabin en akıcı kısmıdıydı.
Kitabın üçüncü ve dördüncü bölümleri ise günümüze daha yakın bir tarihte geçiyor. Ömer Hayyam'ın yazması Titanik'e kadar gidiyor. Dürüst olmak gerekirse bu kısımları okurken okadarrr sıkıldım ki anlatamam. Güzel başlayıp -benim için- sıkıcı bitmesi beni gerçekten üzdü.
Ilk olarak inceleme yapmada yeni olduğumu ve yaptığım incelemelerin pek iyi olmadığı soylemem gerekir.
Son zamanlarda okuduğum en güzel kitaptı, sıkıcı olmasını beklerken kitabi hemen bitmesin diye birkaç günde okudugumu soylemem lazım. Okurken Rusya'daki sinif farkını yeterince iyi anlıyorsunuz. Karakterlerin sohbetleri size kitabi biraktirıyor ve konu hakkinda düşünmenizi sağlıyor.
Kitabı birkaç sene önce okudum ama 3-4 gün önce ödevim için kitaplıktan çıkarınca burada da bahsetmek istedim. Bu kitabın kesinlikle benim icin yeri ayrı, aldığım ilk sanat kitabıdır kendisi. Okurken asla sıkılmıyorsunuz, aksine birisi sizinle sohbet ediyormus gibi hissediyorsunuz.
Reklam