Aynur Arslan
@esmaneha
71 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan sesleri hissetmeli yüreğini seslere açmalı, düşüncelerini seslerle süslemeli ve sesten yeni sesler üretmeyi bilmeli ki unutulmuşların, duyulmamışların sesi olabilsin..
..
..
..
..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Hayata dair ısrarcı olamamış olabilirim.
Pek istikrarlı da sayılmam.
Her şeyden çabuk sıkıldığım da doğrudur.
Tamam; bir de bir geç kalma huyum var.
Çabuk yorulmuşta olabilirim.
Bazen gıcıklaşabiliyorum hak ediyorlar.
Sinirlenince sesimin tonunu kontrol edemiyor da olabilirim.
Son zamanlarda acayip duygusallaştığım da doğrudur.
Kırılıyor olabilirim.
Yalnız ağlıyor da olabilirim.
Sevdiklerimi de özlüyorum.
Gereğinden fazla açıklama yapmam, yanlış anlaşılma korkusundan olabilir.
Pişmalıklarla dolu da olabilirim.
Kimseye güvenmediğimden herkesle arama mesafe koyuşlarım.
Güçlü görünüyor olmam, her daim Allah'a sığındığım için olabilir.
Her şeye rağmen gülümsediğim de doğrudur.
Ama netice de insanım işte.
Yaralarımı göstermiyor olmam, yaralı olmadığım anlamına gelmez.!
Vaktiyle deli gibi inandıklarım oldu, bütün kalbimle güvendiklerim.
Tek bir kelimesine tüm dünyayı hiç sorgulamadan karşıma alabileceğim insanlar oldu.
Kendime öyle çok zararlar verdim ki.
Aslında en büyük pişmanlıklarım da bu yüzden.
Çünkü en büyük hayallerim kocaman bir balon gibi sönüp asla toparlayamayacağım hayal kırıklarına dönüştü.
Öyle bir dağıldı ki yüreğim, yeniden derleyip toplamam yıllar sürdü .
Şimdi bakıyorum da geçmişe ; en çok ben savaşmışım, ben direnmişim.
Tek yara alan , tek kaybeden yine ben olmuşum. Meğer ne yaşadıysam bir şizofren gibi kendi kendime yaşamışım hepsini.
Her şeyi kendi kafamda büyütüp kendi yüreğimde katlanmışım.
Geçmiş bana çok şey öğretti.
Artık herkese hak ettiği gibi davranıyorum ve hiç kimsenin zaafımdan faydalanmasına izin vermiyorum.
Bu sevgide ticaret değil, kendi kul hakkıma girmemeyi öğrendim yalnızca.
Herkes layık olduğu hayatı yaşamalı. Çünkü aksi taktirde ne yaparsan yap olmuyor, hiçbir şekilde bir yere varamıyorsun.
Bazen geri çekilmek de zafer kazanmak demektir.
Çünkü yüreği çöl olana çiçek açamıyorsun.
Ruhunu altüst eden şey değersizlik duygusuydu. Kendisini bir hiç gibi hissetmesiydi.
Stefan Zweig, Yakıcı Sır
'Beni kendiniz için değil, benim için sevdiğinizi anladım da ondan, oysa ötekiler yalnız kendileri için sevdiler beni.'
