Esmanur
@esmanur_h__
“ Annelerimiz dünyaya bizimle ateş etmişti. Birer mermi gibi doğmuştuk ve önümüze kim çıkarsa, karnını delmek için depoda uçuşuyorduk. “
Sayfa 119
“ Cennettesin, biliyorum... Aslında ben de gidebilirdim cennete ama olmadı işte! Annem beni bebekken gömebilseydi! Daha hiç günahım yokken! Direkt cennete gömmüş gibi olurdu, değil mi? Neyse artık... Madem ölünce cennete gidemeyeceğim, ben de cennete gider, orada ölürüm! “
Sayfa 105
“ Bence bütün çocukları mezarda doğurup hemen gömmek lazım. Hiç yorulmamış olurlar. Sonra da hepsi cennete gider. Senin gibi. Kuran kursunda Ender’e demişler ki, son ana kadar tövbe edebilirmişsin. Hem de ne yapmış olursan ol! Belki de Allah kabul edermiş. Ama şimdi, mesela birini öldürsen, o tövbe edemeyecek. Vakti olmayacak ki! Bilmiyor olacak, öleceğini. Ya da ne bileyim, her şey çok hızlı olacak. Belki tövbe edecekti, değil mi? Belki de Allah kabul edecekti? Keşke biri beni öldürse... Ama şöyle çok ani olsa! Sırtımdan vursa biri! Tövbe etmeye fırsatım olmasa... Cennete gitsem... Çünkü şimdi tövbe etsem, bir işe yaramaz, biliyorum... Onun için, ben ancak biri tövbe hakkımı elimden alırsa gidebilirim cennete. Anlıyor musun? O kadar da aptal değilim. O kadar da değil! “
Sayfa 103
“ Aslında bir deprem de yeterdi! Şöyle birkaç köyü yıkıp üç beş kişiyi öldürecek bir deprem! Ama o da olmadı ve benden başka kimse sarsılmadı. “
Sayfa 95