EÖ
@esmarillion
Hayatlarimizi zenginlestirmek için sözcüklerin daha asli kullanimi ise artik kaybolmus olan sohbet sanatidir. Son iki yüzyildaki faydaci ideolojiler bizi konusmanin temel amacinin faydali bilgiyi iletmek olduguna ikna ettiler. Bu nedenle, su günlerde pratik bilgi ileten kisa sohbetlere deger veriyoruz ve geri kalan her seyi zaman kaybi olarak görüyoruz. Sonuç olarak, insanlar anlk ilgi ve özellesmenin disinda birbirleriyle neredeyse konu-samayacak duruma geldiler. Çok azimiz sunlari yazan Halife Ali'nin (Hazreti Ali) heyecanini anlayabiliyoruz: "Hos bir soh-I bet, iste Cennet Bahçesi budur." Bunu anlayamamak ne kadar üzücü. Çünkü eger anlasaydik, sohbetin asil amacının bir seyleri yerine getirmek degil deneyimin kalitesini iyilestirmek oldugunu söyleyebilirdik.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ask acisinin en iyi ilaci, sevdiginiz ve güvendiginiz birilerinin sizi teskin ve teselli etmesidir. Onlarla beraber zaman geçirmektir. Birçok insan üzgünken ya da birini yitirdiğinde, ayrildiginda farkinda olmadan onu teselli ederken sirtini sivazlariz. Bu sirt sivazlamanin biyolojik bir sebebi var. Özellikle bir insanin surtina dokunuldugunda beyninde oksitosin salinimi artar. Oksitosin sakinlestirici bir hormondur ve güvende hissetmemizi saglar. Annen hayatta ve sağlıklıysa ask acısına en iyi gelen oksitosin salınımı anneye sarilmaktir. Aşk acısı kolay geçen bir acı degil ama muhakkak geçen bir aci. "Ben onsuz yasayamam!" dediginin üzerinden iki ay geçince hiçbir seyin kalmayacak. Elbette bu süreçte his geçmeyecekmis, ömür boyu sürecekmiş gibi geliyor.
William James bir keresinde dünyayi daha sağlıklı bir yer haline getirmek isteyenlerin işe önce kendilerinden başlamaları gerektiğini söylemişti. Biz de bu söylemi bir adim ileriye götürerek içimizdeki güç merkezini bulmanin uzun vadede insanliga yapabilecegimiz en iyi katki olacagini belirtebiliriz.
insanlar olarak köklerimiz dogadadir ve bunun tek nedeni bedensel kimyamizin havayla, toprakla ya da otla-rinkiyle ayni olmasi degildir. Dogaya çok farkh sekillerde katkida bulunuruz; örnegin mevsimlerin degisimi ya da gece ve gündüzün ritmi, bedenlerimizde acikma ve doyma, uyku ve uyaniklik, cinsel arzu ve doyum gibi sayisiz farkl ritimde yansimasini bulur. Proteus denizdeki degisimlerin kişileştirilmiş hali olabilir, çünkü deniz ve bizim paylastigimiz seyleri (degisken ruh halleri, çesitlilik, değişkenlik ve uyum saglama becerisi gibi) sembolize eder.
Bu baglamda dogayla iyi bir iliski kurmamiz köklerimizi dogduklan topraga geri dikmemiz anlamina gelir