Əsmər Daşdanova
@esmer_i
Bütün kitaplar tehlikelidir çünkü kelimeler bizi değiştirme gücüne sahiptir.
instagram.com/asmardaily?igsh...
Baku
Azərbaycan, 28 Ağustos 1999
152 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Bu kitab məni əsəbləşdirdi, təəccübləndirdi, düşündürdü… və etiraf edim ki, tam ortalarında məni sıxdı və ara verməli oldum. Hətta başqa kitaba keçmişdim.
Amma geri dönüb qaldığım yerdən oxumağa başlayanda nədənsə əvvəlkindən də çox sevdim və sürətlə bitirdim.
Kitab başdan sona toksik münasibətlər və toksik xarakterlərlə dolu idi. Oxuduqca gah əsəbləşirsən(gah əsəbləşirsən, yeri gəlir əsəbləşirsən, bəzən də əsəbləşirsən), gah “bu insan necə belə ola bilər?” deyə düşünürsən. Yazım tərzi fərqlidir, amma axıcıdır. Başlanğıcda kim kimdir, hadisələr kimin dilindən danışılır bunları anlamaq çətin olur. Amma bir az səbr etdikcə hər şey yerli-yerinə oturur və kitab səni içinə çəkir.
Heathcliff obrazını əvvəl sevirdim, amma sonra nifrət etməyə başladım. Sonra yenə tərəddüd etdim… Emily Brontë elə yazır ki, ən toksik obrazın belə altında yatan səbəbləri göstərir. Bir səhifə nifrət edirsən, o biri səhifədə bu nifrət yüngülləşir. “O da insandır, onun da ruhu, qəlbi var” deyə düşünürsən. Amma bir səhifə çevirirsən və yenə deyirsən: yox, empatiya qurmayacam bu murdar xasiyyətli adama.
Catherine isə mənə görə bir az yalnız özünü düşünən, hisslərini düzgün anlaya bilməyən, yanlış qərarlar verib sonra peşman olan bir obraz idi.
Qızı Cathy-i isə mələk kimi idi və onun saf qəlbinin sui-istifadə edildiyini gördükcə yenə əsəbləşirdim. Hətta sonlara doğru onun o çarəsizliyi və hər şeyə dözməsi...
Və Hareton… Cathy və Hareton səhnələri sonlara doğru istədiyim kimi olmağa başlamışdı, kaş onları ayrıca oxumaq mümkün olaydı
Bu kitab rahatlıq üçün yox, emosional olaraq silkələnmək üçün oxunmalıdır. Əsla ağlınızda möhtəşəm romantik klassik oxuyacam deyə başlamayın xəyal qırıqlığı yaşaya bilərsiniz. Travmalarla dolu, sevgi və nifrətin biryerdə olduğu toksik münasibətlərlə çevrili bir hekayədir
Reklam
Abartılması gereken bir klasik
Səni heç vaxt unutmayacam Tess... Kitabı çox sevdim, sevərək oxudum. Hekayə, obrazlar, gedişat mənə çox təsir etdi. O qədər axıcı yazılmışdıki, oxumağıma mane olacaq faktorlar olmasaydı əslində bir günə bitirə bilərdim. Altından xətt çəkdiyim, dözməyib hislərimi fikirlərimi səhifə kənarına yazdığım yerləri çox oldu. Kitabı normadan artıq işarətləyib postitlədim. Kədərli idi, ürəyim bu haqsızlıqlara, cəmiyyət qınağına dözmürdü. Kitabdaki ən xoşbəxt olmağı hakedən insan Tess idi amma o lənətlənmişcəsinə dayanmadan pis hadisələr yaşayırdı. Kitab boyunca ümidim var idi ki, hər şey yaxşı olacaq. Alec çox flörtöz davranırdı oxucu olaraq mən bilə etkileniirdim amma şüphə var idi ürəyimdəki nə isə olacaq güvənmək olmurdu o adama. Sonra Angel Clare... Ona güvənmişdim. Düşünmürdüm, gözləmirdim və gözləmədiyim şeyləri etdi. Angel Clare'də, Alec də sonradan peşman olub ağıllanırlar amma nə çarə? İkisidə mənim saf və gözəl Tess'imə layiq deyildilər. Tess'i sonlara doğru əsəbləşib aptal deyə qınayırdım artıq ki kaş ilk başda olan hadisədə qürurunu bir kənara qoyub gələcəyini düşünüb Alec ilə evlənsəydi, ən azından başına gəlmiş pis hadisə eləcə bağlanıb bitərdi və həyatına davam edərdi. Amma o qürurlu idi həddindən artıq. Və bu qürur onun sonu oldu.
O qədər zülmlər yaşadı, o qədər qəlbi qırıldı, o qədər qorxulu günlər keçirdiki Tess. Çarəsiz zəif qız halı ilə o qədər ağır işlərə qatlandı, səbr etdiki... Ordan ora sürükləndi, evsiz yuvasız qaldı, kimsəsiz. Sığına biləcəyi kimsəsi yox idi artıq onun. Tək güvəndiyi sevdiyi adam da onu üzüstü qoyub getdi. Trajik hekayə bununla bitir deyə düşünərkən o son hadisələr və final... mənim bütün ümidlərimi öldürdü. Əsla unutmayacağım bir roman oldu.
Əsl həyat dərsi idi.
Thomas Hardy'nin en önemli eserlerinden biri olan Tess, 19. Yüzyıl
Ağlamaktan gözlerim şişti
Kitabı az önce bitirdim ve duygu yoğunluğuyla bu incelemeyi yazıyorum. Kitabın sonu çok kaoslu, savaşlı, ölümlü, duygusal yoğunluklu ve yakıcı olaylarla doluydu. Yazar kitabın başından sonuna bizi bu olaylar için sakin sakin hazırlıyor(çaktırmadan) ve son 80-100 sayfa da bizim kalbimizi bomba gibi patlatıyor.
Ay çok tükendim vallahi, çok yordu beni. Kelimelerim bitdi, tükendi. Konu ve olay anlatacak mecalim kalmadı.
Çok iyiydi ama. Ama aynı zamanda çok kötüydü!
Hemen 3. Kitaba geçmem lazım.
Vahşi bağlar - Bayıldım kitaba. Çok iyiydi. Çok severek okudum. Tam istediğim gibi yazılmıştı olaylar ve tatmin oluyordum okurken. Devam kitaplarını umarım Olimpos kısa süre içinde çevirir. Merakla bekliyorum.
Bu Seriyi çok seviyorum. Konu, karakterler, olayların gidişatı çok hoşuma gidiyor. Özellikle ikinci kitap muhteşemdi. Umarım Olimpos kısa süre içinde bütün seriyi çevirir ve hepsini alıp baştan okurum.
Reklam