Mən onu necə sevirdim, pərvərdigara, mən onu necə sevirdim! Mən onu necə sevirdim! Məgər indi də sevmirəmmi ? Əvvəlkindən, bəlkə də, daha artıq sevmirəmmi ?
Siz iyrəncsiniz, mən sizdən diksinirəm!
Sizin göz yaşlarınız ürəkdən gəlmir, yalnız su kimi gözünüzden süzülür. Siz məni heç vaxt sevməmisiniz; sizdə ürək yoxdur, nəcabət yoxdur! Siz mənim gözümdə iyrəncsiniz, murdarsınız, yadsınız bəli tamamilə mənə yad bir adamsınız! - Dolli özü üçün dəhşətli səslənən bu "yad" sözünü ürək ağrısı və qəzəblə ağzından çıxardı.
Bütün ailə üzvlərinə, həm də ev xidmətçiləri hiss edirdilər ki, artıq onların bərabər yaşamalarının mənası yoxdur və hər hansı bir karvansarada təsadüfən qovuşan adamlar onlardan - Oblonskilərin ailə üzvlərindən və xidmətçilərdən daha artıq bir-biri ilə bağlıdırlar.
Əslin-nəsəbinlə fəxr etmək istəyirsənsə, Rürikin üzərində dayanmamalı, bəşəriyyətin banisi olan meymundan imtina etməməlisən. ( Stepan Arkadiçin fikrincə )
Ona hətta elə gəlirdi ki, artıq üzülmüş, qocalmış, çirkinləşmiş, nəzəri cəlb edə bilən heç bir məziyyəti qalmamış sadə bir qadın, yalnız ailə anası olan arvadı ədalət hissi ilə məsələyə yanaşdıqda güzəştə belə getməlidir.