Şəhla, "atamın bizə nə zülmlər çəkdirdiyini, necə bir quldur olduğunu yadına sal, toxtayarsan", - deyirdi. Mənsə çığırırdım ki, əgər quldur idisə, nə üçün quldurlar kimi ölmədi ? Anam da üzərimə çəmkirdi. Çığır-bağırla dolu həmin səhər çağı mənim hər bir şeydən ümidimi üzdü. O anda anladım ki, anamla mənim aramda heç bir həqiqət paylaşıla bilməz.