EsraA
@esminaa
872 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Terapi -iyi terapi- başkalarını istila etmek değil, onların kendilerini keşfetmelerine yardım etmektir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu kitap bir roman olmaktan çok, insanın içini sarsan bir yüzleşme. Okuru rahatsız eden, öfkelendiren ve sorgulamaya iten bir gerçekliğin içine çekiyor. Yayımlandığı dönemde yasaklanmış ve toplatılmış bir eser. Ancak zaman, bu kitabın neden susturulmak istendiğini değil; neden okunması gerektiğini gösteriyor.
Gerçek bir olaydan esinlenen hikâye, suçsuz yere yargılanan Melek’in, onu nesneleştiren yargıç Faik’in ve vicdanı temsil eden Yalçın’ın bakış açısıyla anlatılıyor. Üç ses, tek bir acıya işaret ediyor: Kadına yönelmiş şiddet ve buna göz yuman bir sistem.
Sert ve rahatsız edici sahneler bilinçli; çünkü bu hikâye süslenirse eksik kalırdı. Bilinç akışı tekniğiyle yazılan roman, okuru yalnızca tanık değil, aynı zamanda sorumlu bir yere koyuyor.
Beraat, adalet, vicdan ve suskunluk üzerine yazılmış güçlü bir çığlık.
Ve geriye tek bir soru kalıyor: Bu hikâyede gerçekten kim yargılanıyor?
Nohut Oda, beş öyküden oluşan; büyük olaylar, entrikalar ya da şaşırtıcı ters köşeler sunmayan ama buna rağmen insanın içine işleyen bir kitap. Hikâyeler sakin, yumuşak ve sade bir dille ilerliyor. Gürültülü, hızlı kitaplar arayanlara göre değil belki; fakat küçük anların, fark edilmeden içimizden geçen duyguların izini sürüyor. Her öykü bittiğinde “devamı yok mu?” dedirten bir yanı var.
Melisa Kesmez, gündelik hayatta çoğu zaman adını koyamadığımız hisleri öyle doğal anlatıyor ki, okurken sık sık “ben de böyle hissetmiştim ama bunu böyle anlatamazdım” diyorsunuz. Karakterlerin başına büyük şeyler gelmiyor belki, ama iç dünyaları çok gerçek ve okura kolayca geçiyor. Bu yüzden bu beş kısa öykü, insanda beş güzel roman okumuş hissi bırakıyor.
Kitap adeta “beni oku” diyor:
Her şeye rağmen kendi kozasını örmekten vazgeçmeyenlere…
Öykülerin sonu sade ama etkileyici; hayatın küçük bir parçasını tutup en güzel hâliyle önümüze koyuyor.
Kısacası; sakin, samimi ve insana kendini yakın hissettiren hikâyeleri seviyorsanız Nohut Oda’yı gönül rahatlığıyla öneririm. Okuyup bitirdiğinizde içinizde yumuşak bir iz bırakıyor.
Ben bu hikâyenin yolcu edeniydim, burada kalmayı seçeni….
Bilmem kaç yılda kurduğun, tıkır tıkır işleyen yaşam düzeneğini bozuyordu bu gidişler.