Esmanur
@esmnrdmr
Yaşadığım hayat hayal ettiğim hayat kadar dikkatimi çekmiyor...
Sırplar yüreğimi ateşe tuttular
Ben hiç yanmadım
Geceleri soyunup koynuma girdiler
Ben hiç sevişmedim
Atalarıma küfürler savurdular
Ben hiç duymadım
En sonunda beni hamile bıraktılar
Ben hiç doğurmadım…
Sayfa 274
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Güzel bir şiiri bin yıl dinlemek istiyor insan. Bir kelebeğin kanat çırpışlarını en az bir mevsim seyretmek istiyor. Tatlı bir müziğin en tatlı yerinde zamanı dondurup kalmak istiyor. İncecik, solgun bir yaprağa bezenmiş kızıldan yeşile tüm renklerin tonlarının dizilişine ciltlerce övgü sunmak istiyor. Ama an dediğin kelebek gibi, hem güzel hem kısa. Belki kısa olduğu için güzel. Belki güzel olduğu için kısa geliyor.
Önce insanın hücrelerden yapılmış bir canlı olduğunu öğrendik. Ama sonra, çok sonra, insanın hücreleri kadar hikâyeleri de olduğunu öğrendik insanın. Evet, insan hikâyelerden yapılma bir canlı. Olup bitmiş bir iş değil insan; olmakta olan. İnşası devam ediyor halen. İnsanın kendini oldurması insanın kendine ödev.
Kim olduğunu unutup başkasının sana bakışını kimliğin saymaya başladın. Kime göründüğüne bağlıysa kimliğin, gözler kadar parçalanıyorsun. Sığındığın ne kadar nazar varsa, o kadar kovulmaya yazılıyorsun. Bırak aynalar parçalansın; sen bütün kalasın. Gözlerin çekiminden kurtuldukça, göklerin çekimine tutulacaksın.
"... seçeneklerden biri değilken seçildik... yoktuk kelimenin tam anlamıyla, yoktuk; 'şey' bile değildik, yokluğumuza rağmen rağbet etti bize O...
Bizi var edeni isteyişimiz, bizi yokluğumuzda bile isteyenin istemesine denk olabilir mi? 'Ben beni sevmeye geç kaldım, sen ise beni ben beni sevmeden önce sevdin' diyen şaire uyarsak, şöyle bir borcumuz var bizi isteyene: 'Başka herkes beni var olduğum için sevdi, Sen sevdiğin için var ettin beni...' "