Sonra gün bitip de evinin yolunu tutunca, bir sessizlik basıyor nedense. İçinde hiç konuşulmamış bazı cümleler, bütün ağırlığıyla göğsüne oturuyor. Başkaları bilmiyor belki ama sen biliyorsun; aslında o cümleleri saklamak için hep konuştuğunu, hep konuşmak zorunda olduğunu..."
Yine de sabahları uyandığında göğe bakmayı ihmal etme; bırak başkaları değil de o alsın boyunun ölçüsünü. Hem evrende koşarak varılacak bir yer olmadığını da tembihlersin kendine...