İnkar yok gökler başımıza yıkıldı sanmıştık bı ara. Kendi savurduğu dalgada boğulan, kopardığı fırtınada savrulan zavallı çocuktuk hatta. Bir şey kırılmıştı, avuçlarımız kan içinde kalmıştı. Üstelik ne komik hem parmaklarımız doğranmıştı hem de ortalığı temizlemek bize kalmıştı. Kendi cenazemizi omuzlamıştık kısacası. Bu da geçmez 'ya hu' demiştik. Ama geçti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şimdiye kadar oyunuma yakışıklı bir son ayarlayamadım. Bu saatten sonrada yerin yüzü bana yakışmaz diyerek toprak derinlerinde kendime bir düzen ayarlamaya gücüm yetmiyor.