Esra
@esra_cell
Şu anda okuduğu kitap
O gün ilk kez öfkelenmiştim sana. Ve ben o gece anladım ki aramızda birçok şeyin muhabbeti olmuş ama hiçbirinin hatırı kalmamış.
"Ne olursa olsun," dedi Korkuluk "ben kalp değil beyin istemeliyim; çünkü aptal biri kalbi olsa bile onunla ne yapacağını bilemez."
"Ben kalp almalıyım," diye karşılık verdi Teneke Adam, " çünkü beyin insanı mutlu etmez, oysa mutluluk dünyadaki en güzel şeydir."
"Bak halime," diye içini dökmeye devam etti: "Hiçbir şey canımı yakamadığı için bacaklarımın, kollarımın, gövdemin doldurulmuş olmasına aldırmıyorum. Birinin ayağıma basması ya da bana iğne batırması mühim değil, çünkü hissetmem. Ama insanların bana aptal demelerini istemiyorum, hem kafamın içinde seninki gibi beyin değil de saman varken herhangi bir şeyi nasıl öğrenebilirim?"
Bir fotoğraf karesi ne kadar iyi hissettirebilirse insana, bu fotoğrafa baktığımda o kadar iyi hissediyorum kendimi. İzlediğim dizideki o tatlı, samimi ve insanın içini ısıtan çiftliğe geldim sanki. O dizideki çiftlikte yaşanan aşk, dostluk ve ailenden birisiyle birlikteymişsin hissini yaşatıyordu adeta. Gerçeklik algımı kaybetmiştim, günlük hayatın sıkıcılığından, ruhsuzluğundan sonra bu yer çok iyi gelmişti bana.
Günlük meselelerin çözülmesinde bir hayalin ne faydası olabilirdi?
