Gazali, insanın hakiki dönüşümünün dış dünyada değil, kalbin derinliklerinde başladığını ifade eder.
Ona göre kalbin arınması, tüm davranışların ve düşünüş şeklinin değişim noktasıdır. Bu sebeple kitap, insanı merkeze değil, kalbi merkeze alarak yazılmıştır.Eser: değiştirir, dönüştürür, düşündürür, sakinleştirir, bazen hüzünlendirir, çoğu zaman ise kalpte bir ışık yakar.
Uyanış ve davranışların yansıyabilecek bir farkındalık oluşturuyor.
daha yumuşak konuşmaya, daha yavaş yargılamaya, daha çok şükretmeye, daha az öfkelenmeye daha derinden düşünmeye başlatıyor.
Reklam
İnsanlık; hızla artan nüfus, çevre felaketleri ve salgın hastalıklar gibi sorunlarla kendi geleceğini tehlikeye atmaktadır. Yazar, bilimsel gelişmelerin ve bireysel seçimlerin insan hayatını kurtarabileceği kadar yok da edebileceğini vurguluyor.
Özellikle Dante’nin İlahi Komedyasındaki cehennem tasvirlerini kullanarak, insanların kendi elleriyle dünyayı bir “cehennem”e dönüştürebileceğini düşündürüyor. Kısacası kitap, okuyucuya “Eğer önlem alınmazsa, insanlığın sonunu insanın kendisi getirecek” mesajını vermek istiyor.
Patasana, binlerce yıl öncesinden günümüze uzanan bir hakikatı anlatır: Zaman değişse de insan doğası ve adalet arayışı değişmez. Güç ve hırs, her dönemde benzer trajedilere yol açarken, bedelini daima halk öder. Geçmişin hatalarından ders almak, tarihin tekerrürünü önlemenin tek yoludur; çünkü susmak, vicdanı zehirler, adalet ise insanın en kadim mücadelesidir.
Bu kitap zamana bir ziynettir. Hem geri kalanlara nasip vermiştir hem ileri gidenlere…Ey dost! Gönlü uyanık ol çünkü sonra ölüm var. Ey habersiz! Aşıkların arasında öyle kuşlar vardır ki ecelden önce kafesten kurtulmuşlardır.
Dert sahibi ol, çünkü derdin sana dermandır. İki âlemde de can ilacındır.
Tefekküre meyl ettiren her yolu, bir Elif miktarı yüreğine yâr edinen, dünyaya hala daha alışmamış herkese…
Her şeyi uzaktan seviniz, sevmek için seviniz.
Uzaktan sev dedi üstadım, uzaktan sev ki sevgin imana dönüşsün.
Reklam