Esra
@esrabir
Şu anda okuduğu kitap
Franz KafkaEdebiyat
Haziran ayı geldiğinde Kafka'nın karanlıklarla ve bitimsiz labirentlerle dolu hayat endişesi son bulmaya yaklaşıyordu.
Max Brod'dan son bir ricada bulundu:
“Yazdıklarımın tümünü yok etmeni istiyorum. Ortada yazar olduğuma dair tek bir kanıt bile kalmamalı!..”
Ölürken yok olmak arzusu belki de Kafka'nın bulabildiği ilk ve son çıkış noktasıydı...
#franzkafka 🎩
Saygı, sevgi ve özlemle... 🌹
03.07.1883 - 03.06.1924 ♾
via; instagram.com/franzkafkaolmak
Reklam
“Kristalleşmiş hatıra yığınının içinde kimse olduğu yerde değil ki artık, acılarımız, aşklarımız, umutlarımız bile hep farklı yerlerde. Buralarda ne aradığımı bilmiyorum; kaybettiğim doğrular mı, insanlar mı, hiç bilmiyorum.
Rahatlamalıyım, çünkü değişkenlik gösteren ruhum sabit duramıyor. Özünde nasıl değiştiğiminse bir anlamı yoktu asla. Sonuç itibariyle her şey değişmeye mahkûm kalır. Sonrasını bilmediğin karanlık bir zaman tüneli içinde, değişimin şeklinin ve işlevinin bana ne katacağının kıymetli bir bilgi olduğunu da düşünmüyorum. Yani bunu bilmemekte asıl kazanımım. Bir şeyleri çok biliyorum da ne oluyor, hatta bir şeyleri çok iyi biliyorum diye belki şu an içinde canım acıyor. Birçok şeyi fazlalık olarak türemiş icatlar, değiştirilmiş yeryüzü ve insanlar, bana göre yalnızca devasa çöp yığını gibi görünüyor.”
Sayfa 61 - Destek Yayınları
“Aklım attığım adımlarda yanımda yoktu.
Bilmezsiniz, kötü bir manzarayı içte saklamak ne demek. Ama sizin bilmediğiniz hikâyelerden
ölüm yükseliyor buralarda. Nasıl bir cehennem bu
nasıl bir akşamüzeri.
Ayaklarımın üzerinde olduğumdan emin değilim artık. Çoğu zaman uçuyor bile olabilirim.
Biliyorum, bazen çok düşünmek sonu olur insanın. Bilmesinler.
Bizler yaşlarımızı almış çürümeye hazır insanlardık.”
Sayfa 140 - Destek Yayınları