esra
@esradal
Şu anda okuduğu kitap
zavallı hançer, dedi. sen de ben de bir kalbe giremedik
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sonra kendi içinde kaybolup gidiyor, kendi kendine yetiyordu. Ruhunun derinliklerine doğru açılıyordu. Kendi sessizliğiyle söyleşerek yaşıyordu.
“Hayatın amacı, onu kabullenmek, sonradan bir avuç toprağın ya da taşın altında geri vermek üzere onu güzel bulmaktı. Hiçbir şeyin önemi yoktu. Yarın başka bir gün olacaktı ve gece, yeniden başka köşelerdeki başka mumların yalnızlığına geri dönecekti.”
vicdanımız, bizim de acı çekmeye başladığımız noktaya varıncaya kadar diğerlerinin maruz kaldığı sıkıntıları umursamaz. istisnasız tüm durumlarda, bu bizi de rahatsız etmeye başlayıncaya kadar, diğer kişinin acısına kayıtsız kalırız
‘birine yaslanmak insanı yarı yolda bırakıyordu.’
