YouTube kitap kanalımda Tezer Özlü'nün hayatı, bütün kitapları ve okuma sırası hakkında bilgi edinebilirsiniz :
ytbe.one/4rhsgjdY_SQ
Bir insanın anıları kaç puan eder? Anılar puanlanabilir mi? Tezer Özlü bir insanın tozlanmış anılarını dışarıya çıkmaya nasıl ikna edebilir?
Keşke böyle bir kitap yazmasaydın Tezer. Anılar ne güzel beynimin kapitoneli koltuklarında rahatça oturuyordu. Annemin, babamın, okul günlerimin anılarının donmuş silüetlerini erittin sen bu satırların sıcaklığıyla. Çocukluğunda belki soğuk geceler geçirdin ama ben senin satırlarının sıcaklığına sarıldım bugün.
Anne, hani senle Çeşme'deki Amfi Tiyatro'dan aldığımız ışıklı bir oyuncak vardı, hatırlar mısın? Hani onu yakıp şöyle birkaç kere sallamadan benim uykum gelmezdi. İşte ben o oyuncaktan aldım büyüme tohumlarımı. Sahi Tezer de farklı değil ya bu kitabında. Onun da karşı çıkmak istediği evler, müzikler, öğretmenler ve kurallar var. O ışıklı oyuncak da kendi evrenimde kendi soğuk gecelerimin karanlıkları için bir karşı çıkıştı. Ben de büyüdükçe öğrendim işte Tezer gibi karşı çıkabilmeyi.
Bilmem kaç yaşıma kadar o meşhur ahşap dolabın altından çıkarılan Prima bezler size nasıl da bela oldu ama. Aile dostları arasında konuşmak zorunda hissettiğiniz sıkıcı konular bittiği zaman benim bilmem kaç yaşıma kadar bez taktığımı anlatırdınız. Nasıl da eğlenirdiniz ama. İtiraf ediyorum, benim gülüşlerimin hepsi tersineydi, içimde biriktirdim onları.
Çocukluğumun soğuk gecelerinde hep okula gittim, hep. Hatta hava daha aydınlanmamışken giderdim. Sırtta külçe gibi çanta. Gidiş yolunda o buz gibi havayı içime çekerdim. Boğazım ağrırdı. Sonra bir doktor ve yazılan ilaçlar, aynı terane. Ama çok iyi hatırlarım, sadece okula gitmekten başka bir hayata sahip olmadığım için babamın bana "Dersten başka