Esra
@esrakaia
“Tutunacak bir dalımız kalmıyor. Tutunamıyoruz”Edebiyat
Puan vermedi·724 syf.·
2023 4. kitabı
Kendimi, bu incelemeyi yapacak yetkinlikte görmesem de kitabın bende bıraktığı etkiye dayanarak bunu kendime bir vazife sayıyorum.
Kitabın bilinen özellikleriyle başlamak istiyorum. 70li yıllarda, ilk yayımlandığı zamanlarda toplumculuk akımının popüler olmasından dolayı yeterli ilgiyi görememiş romanımız. Hatta bireyselci olduğu için birçok çevre tarafından olumsuz eleştiriler almış Oğuzcum Atay. Ölümünden sonra geç kalınmış bir ilgiyi görmüş (aynı, romanda Selim’in gördüğü ilgi gibi). Gerek kullandığı bilinç akışı tekniği, gerek Selim’in yazdığı Şarkılar’ın çoğu kısmının hece ölçüsüyle ve kafiyeyle yazılmış olması, yazarın 80-90 sayfalık bir kısımda noktalama işareti kullanmamış olması bu canım eserin diğer dillere tercümesini zorlaştıran etkenlerden. Sevin Seydi (evet, Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar’ı ithaf ettiği Sevin); Atay bu romanı yazarken eş zamanlı olarak, Atay’a danışarak İngilizce’ye çevirmiş aslında ancak bu çevirinin yayımlanması hakkında bir bilgim yok ne yazık ki. Kitabın ilk baskısında Sevin yapıyor kapak resmini. Tutunamayanlar’da Selim’in Günseli’yi severken yaptığı resimlerin arkasına yazdığı kısaltmayı kullanan da Sevin ayrıca: “sszyr”.
Belirtmek istediğim minik detayları da belirttikten sonra gelelim ana konumuza. Roman Turgut Özben’in arkadaşı Selim Işık’ın intiharı ile başlıyor. “Sonunu merak etmeden okuyun bu kitabı” diyor sanki yazarımız, eserde de yazdığı gibi : “Hayatımın, başı ve sonu belliydi; hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım.” Roman boyunca Turgut, Selim’in intiharının nedenini araştırıyor, Selim’in neden hayata tutunamadığını. Bazı yerlerde kitabı okumak güçleşiyor; -anlamak için çok cahil olduğumu düşündürtmüştü bana- belki de bu, neden kitabın ülkemizin en çok yarım bırakılanı olduğunu gösteriyor. Aynı zamanda eşsiz duygular sunuyor
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·67 syf.·
2023 1. kitabı
Belki tek oturuşta bitirilecek ancak okuma sürecinde sindirilemeyecek kitap. Tezer Özlü’nün dolu yaşamından kesitler. Aynı yaşam ağrılarını çekerken kendisine denk gelme tesadüfüm hayatın bana bir armağanıydı.
O; intihar girişimlerine, akıl hastanesinde geçirdiği yıllara ve hayattan bu kadar vazgeçmiş görünümüne, köşe bucak kaçışlarına (bknz: gitmek, gitmek isterdim hep) rağmen hayatın her köşesine değmek isteyen yazar. Anne babasına hediye ettiği bu kitabının ilk sayfasına “üzülmeyin” yazan kadın. Yaşamla ve ölümle hesaplaşmak için yazan ve aslında hayata doyamayan gamlı prenses. Kitabı bitirir bitirmez kendisinin diğer kitaplarını okumak için derin bir istek duydumsa da eserlerinin vereceği hazzı hemen tüketmemek için bir süre daha bekleyeceğim.
Puan vermedi·382 syf.·
2023 2. kitabı
Bana 1 yıl boyunca şehirlerarası yolculuklarda eşlik eden canım kitap! Okuması benim için zor olmasına karşın kitaptan aldığım haz o kadar büyük ki! Daha çok şair yanıyla tanıdığımTanpınar’dan okuduğum ilk roman Saatleri Ayarlama Enstitüsü. “Öncelikle bu roman ne anlatıyor, sonunda ne olacak?” beklentisiyle okunmaması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Her kitapta merak önemli bir unsur değildir. Bu da onlardan biri. Peki nasıl okuyalım? Elbette okuma geçmişi 3-5 kitapla sınırlı kalan benim vereceğim bir karar değil fakat okurken anlatıma, anlamına bakılması gerektiğini düşünüyorum. Roman; Hayri İrdal denilen, hayatında pek muvaffak olamamış bir saatçi çırağının saatin nasıl hayatının merkezi haline geldiğini, hayatını anlamlandırdığını ve onun saadet arayışını kendi dilinden bize aktarıyor. Okurken Hayri İrdal ile birlikte benim de içim boşluklar ve sorularla doldu. İnsan hayatına bir amaç, bir yön tayin etmediği sürece pek bir anlamsız oluyor, ne yaptığını tam olarak bilmese bile bir şeyler yapması gerekiyor Halit Ayarcı’ya göre. Herhangi bir ‘şey’ yapmak önemli olan, kendi boşluğunu duygularla süsleyebilmek… İnsanın insana değemediği, gerçekten anlaşılamadığı, bireyselliğin bu denli ön planda olduğu hayatlarımızı gerçekten yaşamaktan, gerçek hayatı anlamaktan korkuyoruz belki, cehenneme çevrilmesin diye arafa razı oluyoruz.
9/10
2020 4. kitabı
Uçurtma Avcısı kitabı büyük çoğunluğuyla siyasi ideolojilerde dinin kullanılmasıyla din adına yapılan cinayetlerden ve bunun sonucu olan yıkılmış Afganistan’da geçiyor. Hayatları elinden alınan çocukların ve bir pişmanlığın öyküsü aslında. Kitabı okurken anlatılanlara benzer olayların gerçekten olduğunun bilincinde okuduğumdan gerçekten üzücü bir roman oldu benim için. Pişmanlık ve acının insanın hayatını nasıl ele geçirip farkında olmadan içini kemirdiğini bir kez daha gördüm. Sarsıcı olayları ve beklenmedik sonuyla çok güzel bir kitap okurlarını bekliyor.
