Esra Uzunok
@esraklc_24
El kızı değil oda bir anne evladı desek mesele tamam da...
Ne tuhaf biran çoçukluğum Haldunda yeniden canlandı...sürekli iyi niyetli, alttan alan, herkesi herşeyi idare eden, iyiliği kendine hep vazife bilen annem kitabın başkarekteri Nazanla yeniden ortaya çıktı. Haldunda ki babaanneye duyulan öfke bana o kadar tanıdık ki babaannemin evimizdeki otoritesi gibi Hacer hanımın halleri beni çok zorladı. Yer yer bırakıp ağlayarak yeniden aldım elime. Pişen sıcak yemek de kurulan hazır sofra da alınan güzel hediyeyi saklama da sarfediken çaba nasıl bildik manzara. Ve anne hakkı diye sürekli gözardı edilen (eş) nazanla, birlikte yaşanılamayan onca güzellik sonrası ölen babaya sorulamayan hesap...Buna rağmen hayatı akışında yakalayan Haldun, bu kadar da olmaz dedirten Hacer, içten içe sesini artık çıkar dediğim Nazanla, sebepsiz sevdiğim bar kızı Neriman (Jale)... Kitap bitti belki ama geçen 30 yılım yeniden yaşandı. Bu kadar zorlamasak hayatı, evladı, gelini (el kızını) evet dünya faniyken derdi kalıcı değil lakin o dert çok yorucu beeee...
Belki başka bir zaman okusam daha farklı hissederdim bilemiyorum yazarın okuduğum ilk kitabı çocukluğunun özlemini duymayan yoktur yada geçmişinde olan geçmeyenlerini... Geçmiş travmalarıyla ne aradığını bilmeyen bulduğununda farkında olmayan bu bay 'C' bana tam da kadınlara yapılan kötülüklerin olduğu dönemde iyi Gelmedi. Bir köşeye kurulup totem yapar gibi gördüğü kadınların peşinden giden onları takip eden ve muhabbeti ilerleyen bu adamı sevemedim. Kitapta ki bir söz canımı sıktı (kadınlar bu dünyada olması gerekenden fazla) hep fazlamıyız diye düşündüm sizcede az olmak yetmemek eksik olmak daha kötü değil mi? Kitap da denildiği gibi ağacın gövdesinden çıkıp ondan uzaklara gitmeye çalışan dallar gibi bizde bazen gökyüzüne doğru uzaklaşmak isteriz (kadınlar olarak) ama birileri mutlaka budar kolumuzu kanadımızı... Kısacası ben sevemedim.
Dünyanın sonunda ki şehre Ushuaia'ya gidip hayatını tersten yaşamak isteyen bazen tersliğin aslında ayna da ki, yansımamız gibi düz ve doğru olduğunu anlayamadığımız zahiri görüntümüz ne çok şaşırtıyor yanıltıyor bizi. Herşey bildiğini sanan, yaptığı iyiliği bile kendine kâr getirme payıyla kıyaslayan insanlar, görünüşe bakıp aldanan en çok da bu yüzden yanılanlar. Bu toprakların, kadınların kaderimidir hep olmayanın görülmesi olanla mutlu olunmaması.... İsimsiz bir kadın önceleri evlenemedi diye kız kurusu sonraları fiziki özelliği sebebiyle kuru kız denilen kitabın sonunda bile ismini duymadığımız bu kadın bu coğrafya da kadın olmanın zorluğunu birkez daha hissettirdi. Yazın kış, kışın yaz olan bir ülkede dünyanın sonuna giderek hayatı gönlünce yaşaman dileğiyle umarım bu defa herşey daha güzel olur.
Ağrıdağı dünyanın üstüne oturmuş ayrı bir dünya gibidir, ağır,heybetli.Çok zaman Ağrının başı dumanlı dumanlıdır.Bazida bulutların yerini savrulan yıldızlar alır.Top,top, dönen ,bir boran da esen yıldızlar.Guneş uzun gecelerden sonra Ağrının böğründen bir kıpkızıl ateş harmanı gibi çıkar.Ağrıdağı gecelerde daha büyür, ağırlaşır,dünya yalnız Ağrıdaymış gibi gelir insana.Ağrıdağı ıssızlıkta kaynar.Bir dağlı olan Ahmet'in kapısına ansızın gelen Mahmut Han'ın atın gelenek gereği geri verilmemesiyle başlayan olaylar bir efsaneyle sona ererken insana düşündürdüğü şey başkasının gözyaşı üstüne bir mutluluk kurulamıyor olması... Gülbahar ve Ahmedin aşkının dönüştüğü efsane , ağrıdağının yamacında ki küp gölü ve her bahar mevsimi göl kenarında ağrıdağının öfkesini çalan çobanlar , gökyüzünde uçan alaca kuş,kanadının suya dokunup meydana getirdiği dalgalar ve suya yansıyan at figürü... Bir efsane ne kadar etkilerse insanı o kadar etkilendim ... Memonun aşkı gibi bir aşkın günümüz erkeklerinde (istisnalar dışında )olmaması her ne kadar üzücü olsa da aşk herşeyi affeder mi ?sorusuna cevabi hayır olarak veriyor kitap Okunması ve anlaşılırliğı kolay olan kitap tavsiyeler listesinde benim için.
110 cami ,75 medrese,56 hamam,52 mescit,46 türbe,38 saray,31 kervansaray,9 köprü,9 külliye ve daha birçoğu... Kayseri'den devşirme olarak alınan yaptığı eserleri ile bir imparatorluğun timsali Koca Sinan...Herbir eserin ayrı muazzam insan okurken ilmine, bilgine,zekana hayran oluyor. Osmanlı coğrafyasını tabiri caizse ihya eden, taşlara hükmeden ,inşa ettiği muazzam yapılar...99 yıllık hayatının nefes kesen hikâyesini akıcı ve sade bir dille kaleme almış yazarımız.Çağımızin olanca savrulmuşluğuna inat muhteşem bir imparatorluğun dört bir köşesine tevhit mührünü vurmayı başaran büyük bir ustanın ölümsüz aşkını taşlara kazıyışına hayranlık duyacak ve her bir eserinde bir oncekinin bir adım ötesine geçişine şahitlik edeceksiniz.Simdi Süleymaniye Cami benim için deve kuşu yumurtası, Mihrimah Sultan Cami bir ışık huzmesi,Selimiye Cami şehrin hangi köşesinden gelinirse gelsin ilk karşılaşılan emare,Drina köprüsü Sokullu Mehmet Paşa, Büyükçekmece köprüsü bir yıkılış ve yeniden ayağı kalkışın simgesi olarak kalacak.Eksiklerimi tamamlayan bu güzel esere ve kıymetli yazarına çok teşekkür ederim
