Nefsini ittiham eden,kusurunu görür.
Kusurunu itiraf eden,istiğfar eder.
İstiğfar eden,istiaze eder.
İstiaze eden,şeytanın şerrinden kurtulur.
Kusurunu görmemek kusurlardan daha büyük bir kusurdur.Ve kusurunu itiraf etmemek büyük bir noksanlıktır.Ve kusurunu görse kusur kusurluktan çıkar;itiraf etse,afva müstahak olur.