Esra
@esraseren
izmir
31 Temmuz
725 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“ Maskeler altında benliğini ve otokontrolünü yitirerek bilinç altındaki baskın kötü kişiliğe bürünüp, vicdanen hiçbir sorumluluk hissetmemek “
Huxley'in cesur yeni dünyasında geçen şu kelimeler kitabın ismi konusunda son noktayı koyuyor:
“amaçsız çocuklar için sinekler neyse, biz de tanrılar için oyuz; eğlenmek için bizi öldürüyorlar."
(anekdotu ithaki yayınlarından yapılan baskısında 18. bölümün sonlarında bulabilirsiniz.)
Reklam
kitabı okuyan pek çok kişi gibi bayılmadım ben, söyledikleri gibi, tokat gibi bulmadım. Fikir olarak çok korkutucu, hakikaten korku filmi gibi olma olasılığı da var.Ama bir şeyler eksikti, offred'in ağzından yazılmış olması kitaba pek çok şey katmış fakat kitabın etkileyiciliğini artırmak yerine azaltmış. devamlı bir melankoli var sesinde, öyle ki bir yerden sonra inanılmaz sıktı beni.çok belli etmeden duygu sömürüsü yapıp acındırmaya çalışıyormuş gibi anlatıyordu offred hikayesini, ya da bana öyle geldi, ısınamadım. anlatılan genel durumun içler acısı olduğunun farkına vardım, ama nedense üzüntü hissedemedim. eksikliği buydu galiba kitabın, bende hiç bir his uyandırmadı, fütüristik, depresif distopya romanı oldu ama özel bir kitap olamadı benim için.
Tanpınar’ın kadınları1K
Huzur romanında Tanpınar Poe’yu asla’nın prensi olarak tanımlar.Şiir, bütün bir hayat, kuru bir yaprak yığını gibi yakıldığı zaman seyredilen parıltıya benzerdi. Okuduğu ve beğendiği şairler, başta Poe ve Baudelaire olmak üzere hepsi asla’nın prensi değil miydiler?
Aslında bu tabir, Tanpınar’ın erkek kişileri için de kullanılabilir. Tanpınar’ın erkekleri, tıpkı Poenunkiler gibi imkânsızın peşindedirler, hayatlarını imkânsız olana taşımayı başarırlar. Tanpınar’ın kadınları, tıpkı Edgar Allan Poe’nun hikâyelerindeki kadınlar gibi, insanın içinde aşkı uyandırdıktan sonra ortadan kaybolurlar. Ortadan kaybolmalarının asıl nedeni ise erkek tarafından istenmemiş, yani gönderilmiş olmalarıdır. Edgar Allan Poe’nun metinlerindeki kadın karakterler genellikle silik ve belirsiz varlıklardır. Kadının tekinsiz bir varlığı vardır. Kadının sesi soluğu pek çıkmaz ve kadın neredeyse bakılan bir nesnedir. Tanpınar’ın sevilen kadınları da seyredilmek için vardırlar ve kadınların sesi alabildiğine kısılmıştır. Her iki yazarda da anlatıcı rolünde bir türlü kadını göremeyiz.
Yaşamak insanın kendini tedavi etmesi ve her gün yenilemesi demektir.Kendini bulmak ve yeniden fethetmektir yaşamak.Jurnal dengemizi sağlar,bir tür şuurlu uyku hali.Bu uykuda artık debelenmek ya da isyan etmek yerine evrensel düzene katılırsınız.Böylece sonu olandan kurtulup sonsuza kanatlanırsınız.Jurnal de bu kendine dönüşün yazıyla tespitidir.
Tutunamayanların ilham kaynagi olan Vural’ın intiharı burada da anlatılmış.
" durumum cok kötü sevgilim,belki bugünlerde intihar ederim. Bana yaşama gücü veremez misin? "
İşte dedim. Eğlenip gidiyoruz işte. Gazetede resmini gördüm, dedi. " İsmimi, " dedim. İşte ismini, resmini… Bu cümlelerle yarım kalıyor Oğuz Atay kitabı verdiği his bambaşka.
Reklam