Esra Tubay
@esratubay
Kendine iyi bak. Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni. Bir daha hiçbir cihan bulamaz.
Ön Lisans
364 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Her şey eninde sonunda sessizdir
Bir günün kırılganlığından
Kalan ve tekrar tekrar kırılan
Müteellim bir insan sesinin başlattığı
Ağlamanın kırı
Sessizdir
Dalda
Yalnız ve dağılmış bir elma
Yalnız ve yapraklar örtmüyor onu
Gelen akşama
Geçen akşamın içlenmeleri dadanmış
Bu kahır sessizdir
İçinin çıngarlarından yonttuğun
Asi bir atbaşı gibi rüyalarının ucunda
Umudun
Sessizdir
Filistinde akşamüstleri
Sessizlik bir file somun gibi
İlhami Çiçek
Merak ediyorum benim bu hayata daha kaç ayrılık borcum var? Daha kaç defa düşürecek ki?
En uçuk tefeciden beter dünya; verdiklerini misliyle alıyor koca göbekli mavi yaşlı moruk. Obur canavar yedin bizi.
İnsanlarla genelde konuşamam bile. Neyi nasıl söylemem gerektiğini de hiç bilmiyorum.
…
İnsanların beni dibine kadar dehşete düşürmesine rağmen onlardan ne yaparsam yapayım kopamıyor gibiydim.
…
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu.
Bana göre “ saygı görmek “, her şeyi bilen ve her şeye gücü yeten biri beni görene, yüzümü bir avuç toz haline getirip beni ölümden beter bir utanca mahkûm edene kadar herkesi mükemmele yakın bir hileyle kandırmak anlamına geliyordu. Benim “saygı” tanımım buydu. İnsanları aldatmayı ve onların “saygısını” kazanmayı başarsam bile sonunda birileri farkına varırdı ve diğer insanlar da çok geçmeden gerçeği öğrenirdi. Kandırıldıklarını anladıklarında öfkeleri ve intikamları ne kadar korkunç olurdu! Bunun düşüncesi bile tüylerimi diken diken olmasına neden oluyordu.
Sayfa 19
İnsan hayatı karşılıklı olarak kandırılıp hiçbir şeyin farkına varmadan birbirlerini incittiği ve bu tuhaflığın bariz bir şekilde ortada olduğu örneklerle dolu. Ancak benim karşılıklı kandırılmaya bir ilgim yok.
Sayfa 22