Esra Baysal
@esrazv
Babanın Açtığı Yaralar
Babaların kendi oğullarının yaşamı üzerinde kurmaya çalıştıkları otorite ile modern toplumun “kendi kaderini çizen özgür erkek-birey” imgesi arasındaki çatışma sık sık baba-oğul ilişkisini koparan boyutlara ulaşıyor. Bu da erkeklik stratejilerinin inşasını olanaklı kılan değişimin önemli bir alanına işaret ediyor. Babanın kurmaya çalıştığı otoriteye karşı oğlun babadan beklediği sıcak, kabullenici, rahatlatıcı, açık ve dürüst babalık ile oğlunun hatalarına karşı kabullenecek olması. Bunu yapmayan babanın, oğlunun ruhunda açtığı yaralar, babanın duygusal, fiziksel uzaklığı ya da yokluğunun neden olduğu derin kişilik hesaplaşmaları söz konusu. Babaları ile böyle sorunlu ilişkiler yaşayan erkeklerin sağlıklı erkek kimliği geliştirip yetişkin erkek olmayı becerebildiklerini söylemek kolay değil.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yakın dönemde diğer araştırmaların sonuçlarına göre de babanın yıkıcı, şiddet yanlısı, soğuk, duygusuz, kötü alışkanlıkları olan bir erkek olması erkek çocukları etkiliyor. Çocuklar şiddete ayrıca video, TV ve diğer popüler kültür araçlarından öğreniyor olsalar bile, babaların davranışlarını çocuk yaştan beri izlemiş olmanın önemli bir şekillenme yarattığı araştırma bulguları arasında yer alıyor.
Hite Raporu’na göre, çocuklar iktidar ve tahakküm ilişkilerini ebeveynlerini gözleyerek öğreniyorlar.
Genç erkeklerin özellikle babalarından gördükleri kadın düşmanlığı ve eril şiddeti kolayca reddedemedikleri ve zaman içinde bunu içselleştirdikleri araştırmaların doğruladığı bir durum.
Sermayenin aklı olacak erkekler, eğer bir aile şirketi yöneteceklerse babaları ile daha teke tek bir ilişkiyi sürdürmek durumunda kalıyorlar. Emeğini satmaktan başka bir çözümü olmayan mülksüz erkeklerin dünyasında ise sadece kendileri tarafından yönetilebilecek bir aileye sahip olmaları ile eril iktidarın istikrar kazanması mümkün olabiliyor.