Araştırmada hemen hemen bütün erkeklerin ailelerine ayıracak zamanı eşleriyle olan bir anlaşmanın ve işbölümünün ürünü olarak gördükleri; çoğu için aileye ayrılan zamanın, işe ayrılan zamana oranla daha ikincil ve vazgeçilebilir olduğu anlaşılıyor.
Ranson, babalık kültürü ve babalık icrası arasındaki farkın altını çizerek babaların çoğunlukla “teknik olarak mevcut, fonksiyonel olarak namevcut” olduğunu söylüyor.