Hepimiz kendi "zihin hapishanelerimizi" yaratırız.
Bir şeyler için veya
Bir şeyler uğruna...
Çıkmaya çalışmak için debelenir,
Çıkanları da yanımıza çekmek isteriz.
Yalnız kalmayalım o hapishanelerde diye,
Kendimiz kapatırız kapıları kendi elimizle.
Ve suçlarız:
"Beni buraya sen hapsettin!" diye.
Baştan beri açıktır kapı.
Görmemiştir insan hırsından,
Çünkü henüz hiç geçmemiştir
Özgürlük ve sevgi kapısından...