Rümeysa
@esrelleysa
Tarih Öğretmeni
İstanbul
17 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Laboratuvarında aradığın, incelediğin, oyduğun, dibine indiğin, sırrını deştiğin her șey arasında yalnız ruhun yok. Onu beyin hücrelerinin bir üfürüğü sanmakla başlayan müthiș gafletin, otuz yıl içinde gördüğün iki muazzam dünya harbinin kan ve gözyaşı çağlayanlarında en büyük dersi arayan gözlerine bir körlük perdesi indirdi. Bırak şu maddeyi, boğ şu ölçü dehanı, doy şu fizik ve matematik tecessüsüne, kov şu kemiyet fikrini, dal kendi içine, koş kendi kendinin peşinden, bul onu, bul kendini, bul ruhunu, bul, sev, bil, ân, gör, kendi içinde gör Allah'ını. Kendine dön, kendine bak, kendine gel. Aptalca bir konfor aşkından doğduğu halde her biri daha korkunç bir dünya harbi hazırlayan teknik mucizelerinin yanında, senin için zıtlıklarını elemeye yarayacak ve seni kendi kendinle boğuşmaktan kurtaracak ruh mucizelerini ara. İnan manevilere ve mukaddeslere, inan!
Rümeysa tekrar paylaştı.
Klima’nın elini sıkıp konuşmaya devam etti: “Bu ülkede kimsenin sabaha saygısı yok. Uykularını balta dalgası gibi bölen bir çalar saatle aniden uyanıyorlar ve kendilerini derhal ölümcül bir telaşın içine bırakıyorlar. Böyle bir şiddet eylemiyle başlayan günün devamının nasıl geçebileceğini söyleyebilir misiniz? Çalar saatlerle her gün az biraz elektrik şoku verilen insanlara ne olabilir? Günbegün şiddete alışırlar ve keyif nedir unuturlar. Unuturlar, inanın bana, bir insanın karakterini belirleyen şey sabahlarıdır.”
Büyük bir iptila ile sevdiği insandan şüphe edenlerin kalplerine gelen nefretin aşkla mücadelesi, katlanılamaz acılardan biridir. İnsan iğrenç bir mahluk sevmekle kendi kendini itham eder; fakat sevdiğinin ihanetini iyice bilmediği için teselli bulmaya da çalışır, burada şüphe nefrete kuvvet verdiği gibi, ümit de aşkı canlandırır.
