Merhaba; kitabı yeni bitirdim tüm duygularımla incelemeyi yapmak istedim.
Roman Peyami Safa ‘nın bence en iyi kitaplarından biri karakterleri çok gerçekçi, Eserin genelinde karamsar, yoğun bir psikolojik atmosfer hâkim. Safa, karakterlerin iç dünyalarını çok derinlikli ve yer yer kasvetli biçimde tasvir ediyor. Okur olarak bu bazen bunaltıcı gelse de, aslında onun “psikolojik roman” üslubunun güçlü bir örneği ,hazlar ,aşklar ,umut ,öfke, kin, nefret ,pişmanlıklar iç içe olan güçlü bir roman karakter incelememiz gelecek olursak
Pervin ;genel olarak karakter bölünmesi yaşayan bir kadın duygularını çok uç noktalarda yaşayabiliyor ben Pervin’i hiç sevmedim ve kitabın sonundaki yaşadıklarını bence hak ediyor. Ama bölüm bölümde Pervin‘in yaşadığı o duygusal karmaşanın içinde buldum kendimi o acı umutsuzluk ızdırap beni çok sarstı.
Sacide gelecek olursak da bencil güçlü ve çok soğuk bir karakter şunu da eklemeden edemeyeceğim haz düşkünü .
Müfit karakteri ise duygusal ve felsefi düşünceleri çok fazla kararsızlıkları, altıncı hissinin kuvvetli olması ve pasif bir karakter olması müfide hem üzülmeme hem de sık sık onunla empati kurma neden oldu . Genel olarak bu üç karakter kitabın ana karakterleri yan karakterleri de var tabi Ali , Meliha Şayeste…
Genel olarak kitabım bende bıraktığı etki hasta bir adama bunlar yapılmamalı ben çok etkilendim
Toparlayacak olursam peyami safa’nın düşünce ve psikolojik yapısını merak ediyorsanız bunu en güzel yansıtan eserlerinden biri olduğunu düşünüyorum ben oldukça etkilendim ve kitabı beğendim okumayı düşünenlere şimdiden iyi okumlar diliyorum:)