Ve tümü bütün sesler, bütün amaçlar, bütün özlemler, bütün çileler, bütün hazlar, bütün iyi, bütün kötü şeyler, tümü birden dünyayi oluşturmaktaydi. Tümü birden oluşumlarin irmagi, tümü birden yaşamin müziğiydi.Ve Siddharta dikkatle bu irmaga, bu binlerce sesli sarkıya kulak
verdi mi,salt acilara, salt gülmelere kulaklarini tikayip ruhuyla tek bir sese bağlanmayip Ben’iyle bu ses icinde yitip gitmeyerek butun bu sesleri işitti mi, bütünü birliği duymaya çalıştı mi, binlerce sesin bütün şarkisinin bir tek sözcükten oluştugunu görüyordu, bu sözcük de Om’du, mükemmellikti.