es.
@essraeksi
kitaplar, yıldızlar ve tüm çocuklar!
Şu anda okuduğu kitaplar
Yabancı, saçma kavramı üzerine ancak saçmaya karşı olarak yazılmış bir klasiktir. Meursault her ne kadar saçmanın içinde yaşasa da, hareketleri hep bir bilinçlilik halindedir. O, saçmayı temsil etmez; saçmalık duygusunu yaşar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölüm nihai kaçınılmazdır, ona karşı durmak saçmadır. İntihar etmek de saçmayı kuvvetlendirir. İntihar ussal olarak yapılacak en mantıklı harekettir; çünkü yaşamın hiçbir anlamı yoktur. Ölüm muhakkak gelecektir. Mesele sadece zaman sorunudur. Ancak saçmadır. Çünkü yaşamın yaşamın anlamsız olduğuna karar vermek ile yaşanılmaya değmez olduğuna karar vermek arasında fark vardır. Yaşam anlamsızdır, ama yaşamaya değerdir. Camus şöyle der:
Sizin kendinizin ölmenize izin vermemeniz, yaşamı seçtiğinizi gösterir ve böyle yaparak yaşamın bir değeri olduğunu ortaya koymuş olursunuz. İnsanın saçmadan kurtulmasının tek yolu yaşamın anlamsızlığının bilincinde olmasıdır. Saçma düşüncesi bizi sarsmamalıdır. İnsan bunun ön koşul olduğunu kabul ederse saçmalık duygusundan kurtulur.
Camus'un Saçma Kavramı
Camus, akıl ile saçmayı açıklamda Chestov’dan faydalanır. Chestov, yoğun araştırmaları sonucunda tüm varlığın temel saçmalığını keşfeder, fakat “bu saçmadır” demek yerine “bu tanrıdır” der. Chestov’a göre us faydasızdır, fakat usun ötesinde bir şey vardır. Saçma bir zihne göre us faydasızdır ve usun ötesinde hiçbir şey yoktur. Yani us dünyayı anlamlandırmanın tek yoludur, ancak etkin değildir. Net yanıt sağlamaz. Yaşamın anlamlandırılması, insanın anlamlandırılmasından geçer. insan işlerindeki tutarlılık ve bilinçlilik hali saçmayı ortandan kaldıracaktır. Nitekim bilinçlilik, yaşamı anlamlandırma, ölüm karşısında insanın konumundan geçer. İnsanın ölüm bilinçliliğinde olmaması, oyuncu ile dekor arasındaki ayrıma benzer ve saçmayı oluşturur. Tutku ile sarılı insan ile us ike kavranamayan insan arasında paralellik yoktur. Bu ikisinin bir araya gelememesi saçmanın temelidir.
alıntı: (kalemkahveklavye.com/2013/05/albert-...)
Camus, her şeyin kaynağını kaygıya açıklayarak saçmayı bilinçlilik ve akılcılıkla açıklar. Ona göre saçma, insanın gerçekler karşısında başını kuma gömmesidir. Başını kuma gömme Yabancı’da da aynen geçer:
“Yüzümü kuma gömdüm, böyle güzel oluyor”
