Nietzsche’nin şu sözleri, tutuklularla ilgili her türden psikoterapi
ve koruyucu ruh sağlığı çabalarının yol gösterici parolası olabilir:
“Yaşamak için bir nedeni olan kişi, hemen her nasıla katlanabilir.” Fırsat bulunur bulunmaz, varoluşlarının ürkütücü nasılına
katlanmalarını sağlayacak bir güce ulaşmaları için, yaşamlarında
bu insanlara bir neden -bir amaç- göstermek gerekir. Yaşamında
hiçbir anlam, amaç, hedef göremeyen ve bu nedenle sürdürmeyi
anlamsız bulan kişinin vay haline! Kaybetmesi uzun sürmeyecektir. Bu tür bir insanın her türden yüreklendirici tartışmayı reddetmek için verdiği tipik karşılık şöyle oluyordu: “Artık hayattan
beklediğim hiçbir şey yok.” Buna nasıl bir yanıt verilebilir ki?
Hayatın başka zamanları da vardır, pozitif olanın kıymetini onlar sayesinde bilirsiniz. Biraz da hüzünleneyim diyor ya şarkısında Michy Reincke (Das böse Glück1 albümü, 1993):
Yalnız bırak beni işte,
Yok bugün hiçbir şeye sevinesim,
Başka hiçbir şey almıyor içim.