Beste
@estbeste
Sanatçı&Tasarımcı, Elementceramic kurucusu
Deü Gsf Sahne Tasarımı mezunu
İzmir
19 okur puanıHaziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi
“Odalar” kitabı, Olivier Rolin ve onun yazar arkadaşlarının hayal ettikleri ya da gerçekten bulundukları odaları anlatmalarından oluşuyor. Rolin, kitabın “Sırça Otel'de Bir Oda” isimli kitabın devamı niteliğinde olduğunu söylüyor ancak serinin ilk kitabını okumanın zorunlu olmadığını da belirtiyor. Kitapta 28 adet oda var ve her bir odanın tasvirini farklı bir yazardan dinliyoruz. “Odalar” dünyanın farklı coğrafyalarında geziniyor. Türkçeye hiç çevirisi yapılmamış yazarlardan bölümler okumak ve her yazarın kendine özgü anlatımlarını okumak ayrıcalıklı hissettiriyor. Ben serinin ilk kitabını okumadım ancak bölümler anlaşılır ve birbirinden bağımsız şekilde ilerliyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsan kendini, sınırsız bir hücrenin içine kapatılmış bulduğunda ansızın bastıran duygu. Nereye kaçılabilir, hücre başlı başına her şey iken?
Birden bir arzu sarıyor içimi, taşkın, saçma bir arzu bu, Şeytan'dan önceye ait bir şeytanlık; zamandan ve tözden yoksun bir gün, Tanrı'nın dışına kaçmak için bir yol açılsın istiyorum, nasıl olacağını bilmiyorum ama, en derin yerimiz varlığın ya da yok-varlığın bir parçası olmaktan çıksın.
Var olmazken ne olacağımı anlatan bir tür ön nevroz, bedenimi ve ruhumu üşütüyor; gelecekteki ölümümün bir anısı bu adeta, beni kendi içimde diken üstünde tutuyor. Bir sezgi bulutunun içinde, kendimi ölü madde gibi hissediyorum, yağmur altına uzanmışım, rüzgâr bana ağlıyormuş. Ve hissetmeyeceğim şeyin soğukluğu, şimdiki yüreğimi sıkıştırıyor.
İnsan ruhunun bütün ömrü, loş ışıktaki kıpırdanmakla geçer. Bilincin yarı karanlığında, olduğumuz ya da olduğumuzu varsaydığımız şeye asla uyum sağlayamadan yaşarız. En iyilerimiz bile içinden bir şeylerle övünür, oysa bakış açımızda bile tam ölçemediğimiz bir hata vardır. Bir gösteride verilen arada olup biten bir şeyiz biz; kimi zaman bazı kapıların ardında, belki yalnızca dekorun bir parçası olan nesnelere gözümüzün iliştiği oluyor. Koca dünya, gecenin içinde kaybolan sesler gibi karmakarışık.