Mutlu olmak pek az sayıda insanın payına düşerken, acı çekmek her insanın yazgısıdır. Insanlar arasında dayanışmanın en güçlü temellerinden biri kişinin kendi acısını, acı çeken diğer kişilerle paylaşma deneyiminde yatar.
Ne Buda, ne peygamberler, ne Isa, ne Eckhart, ne Spinoza, ne Marx ne de Schweitzer "mülayim" zatlardı; aksine onlar dik başlı gerçekçiydiler ve erdemi vaaz ettikleri için değil de hakikati söyledikleri için bu isimlerin çoğu zulme ve iftiraya uğradı. Güce, unvana ve şöhrete itibar etmediler, kralın çıplak olduğunu biliyorlardı ve iktidarın "hakikati"söyleyenleri öldürebileceğinin de pekâlâ farkındaydılar.