Yaren
@etherealmindofmine
“Ve eğer yapabilirsem, uçup gideceğim beton kanatlarımla.”
“Bazen, hüsranların içimde yapılandığı ve her şeyin zihnimde darmadağınıklaştığı anlarda, ağlamak bana kendimi daha iyi hissettiriyor.”
Sayfa 324
Reklam
Nicholaa’nın kraliçenin ne hakkında konuştuğuna dair hiçbir fikri yoktu. “Neyi görmemişim?”
“Yara izini.”
Nicholaa Royce’a baktığında yara izini elbette görüyordu. Yara izi Royce’un yanağını yarı yarıya kaplamıştı ne de olsa. Peki ama bunun konuyla ne gibi bir alakası vardı?
Sayfa 131
kendim de bilmiyorum ne aradığımı onda
çılgın bir âşık benim istediğim
mal mülk, makam, onur… vazgeçecek hepsinden,
bir çırpıda.
bırak benim yersiz yurtsuz gölgemi
ayrılsın senin gölgenden, yol alsın uzaklara
çiçekleri düşünmüyor kimse
balıkları düşünmüyor kimse
kimse
kalbi güneşin altında iltihaplanan
hafızası yeşil hatıralardan usul usul boşalan bahçenin
ölmekte olduğuna
inanmak istemiyor
ve bahçenin duygusu sanki soyut bir şeydir
çürümüştür kendi yalnızlığında
Reklam