"Kimsenin kimseyi dinlemediği bir çağda; sabrın, hayalperestliğin kıymetini kaybettik. Zamanı tasarruf edelim derken, birbirimizle geçireceğimiz o en değerli vakitlerden tasarruf ettik. Şimdi belki de bunu sormanın tam sırası: Bizim zamanımızı çalan 'Duman Adamlar'ımız kim?
Bu hız çağında, belki de hepimizin bir Kassiopeia’ya ihtiyacı var...
Keyifli okumalar
Belki Derdimize Çare Bir Çiçek
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2026 35. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 19 Haziran 2026 18:05
İncelememe Kitabın En Sevdiğim Alıntısıyla Başlamak İstiyorum
Genç dostlarımız Allah'a (c.c.) dayansınlar, çalışmaya ve gayrete sarılsınlar. Yenildik, pes ettik, demesinler. Yedi kez düşseler de sekizinci kez ayağa kalksınlar. Hayattan geriye anlatılmaya değer bir hikâye bırakmaları gerektiğini unutmasınlar. İnsan, bu hayatı boşa yaşamış olamaz. Bizden önce milyarlarca ruh yaşadı ve gitti, bizden sonra da milyarlarca ruh gelip geçecek. İnsan hayatı, sonsuz âlemde bir ışık çakımı gibi... Öyleyse buraya güzel bir sada, hoş bir iz bırakmak gerek. Yaptıklarımızla, söylediklerimizle, dokunduğumuz kalplerle... Bunun için sâ'ye, çalışmaya sarılmak lazım...
Bu satırları okuduğumda içimdeki o geçici telaşın dindiğini hissettim. Bazen hepimiz "her şey üstümüze geliyor" diye düşünüyoruz ama bu kitap bize aslında hayatın ne kadar kıymetli bir "iz" bırakma fırsatı olduğunu hatırlatıyor. Düştüğümüzde "yenildim" demek yerine, yedi kere düşüp sekizinci kez ayağa kalkmanın o asil direnişini kuşanmak... Bu, ruhu gerçekten hafifleten, insanı kendi eksenine döndüren bir bakış açısı.
Hayat, evet, sadece bir ışık çakımı kadar kısa ama bu kısa sürede dokunduğumuz kalpler, ettiğimiz güzel sözler ve çabamızla dünyaya bıraktığımız o hoş sada, baki kalacak olan asıl mirasımız.
Eğer siz de hayatın karmaşasında soluklanacak, "tekrar ayağa kalkmak için" bir neden arayacak bir dost sesi arıyorsanız, bu kitap tam da omuzunuza dokunup "devam et" diyecek türden. Başucunuzda dursun, her sayfada kendi hikayenize dair bir parça bulacaksınız.
Şimdi Geçelim Kitaba
Modern zamanın gürültüsünde yorulmuş, kendi içine dönmek isteyen herkes için bir sığınak bu kitap.Bu kitap, modern dünyanın karmaşasında kaybolan, sürekli bir yerlere yetişmeye çalışan ruhumuza verilmiş bir mola gibi.
Sadettin Ökten, Kemal
Okudum bitti
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2026 37. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 18 Haziran 2026 08:15
Kahvenizi, çayınızı aldıysanız gelin kitap hakkında sohbet edelim.
Kitabımızın ismi Banana Yoshımoto / #kitchenmutfak
Okuduğum tuhaf ama çokça da hüzünlü bir kitaptı.
Hani bir film izlersin baştan sona acı hissedersin, bittiğin de bu neydi diye bir off çekersin... böyle bir film izlemiştim evet, evet... tamda o film tadında hoş bir eser olmuş. Yer yer kalbiniz ağrıyacak hazır mısınız?
Kitap üç bölümden oluşuyor. Lakin ilk iki bölümle üçüncü bölümün yolları çok çok ayrı. Şöyle anlatayım:
İlk iki bölümde Mikage ve Yuichi'nin hikayesini okuduk.
Kayıplarını, yalnızlıklarını hissettik.
Sessizce, birbirlerinin yaralarını sarmalarına tanıklık ettik.
İkinci bölüm bittiğinde net bir son bulmuyorsunuz karşınızda. Eeee noldu şimdi bu çifte diye söylenebilirsiniz.
Bence yazar yarım kalmış hissi versede güzel bir yerde bırakmış onları.
Ben buradayım, hayata beraber tutunacağız dediler aslında.
Aşktan çok daha derin bir yol arkadaşlığı oldu.
Üçüncü bölüm olan Ay ışığı gölgesi ise başka karakterleri ele alıyor.
Karakterlerin ve hikayenin değişmesi kafa karıştırıcı gelebilir.
Yine burada da derin bir yas ve vedalaşmayı görüyoruz.
Yazar farklı hayatlar üzerinden mesaj vermiş.
Ölüm var evet, derin bir yas var evet ama her şeye rağmen hayat devam ediyor ve iyileşmek mümkün
Bu kitaba mutlaka şans verin.
Kalbinize dokunacağına eminim
Murakami okumayı düşünüyorsanız sövgüme bi bakabilirsiniz .d
Puan vermedi
Hani Avrupa'nın en prestijli sanat galerilerinden birinde sergilenen bi muz tuvali vardır ya, Murakami de günümüz edebiyat dünyasında o muz portresini temsil eden kişidir diye düşünüyorum. Yani insan bir kitabını okur ve bu lafı derse belki önyargı, belki de anlayışsızlık diye yorumlanabilir, buna okeyim. Ama aynı yazarın diğer kitaplarını okuduktan sonra da da aynı şeyi derse burada cidden düşünülmesi gereken bir şey vardır.
Ben şahsen Murakami'nin günümüz çarpık sanat ve edebiyat anlayışının bir ürünü olduğunu, o "ne yaptığını çok iyi bilen yazar!" sloganının altında da safi fos bir ezik olduğunu düşünüyorum. Murakami resmen amerikan "üstkimliği" psikolojisinin altına kendini yatırmış, komplekslerinin farkında olmayan, ezik bir temcit pilavcısı. Metinlerinde hep aynı konular ve kelimelerin altında da aynı zihniyet var: cinsellik, etik dışılık ve kompleks. Peki diyelim, belki bu aykırılıkları zekice birbirine bağlamıştır, bu kadar ünlü ve emin olunan bir yazar olduğuna göre bunları ustaca bir bağlamla sunuyordur diyorsunuz, "o seks ama aslında seks değil, rüya ama rüya değil, tecavüz ama tecavüz değil işte" lafları ve anlatılarının herhalde beklenmedik, alışılmışı bozan ve mutlaka mantıklı bir sebep sonuç ilişkisi vardır diyorsunuz, sayfalarca safi bu konular üzerinden dönen mevzuları okuyor duruyorsunuz, ama sonra bir bakıyorsunuz hiçbir bağlam yok. Yazar meğerse safi yazıp geçiyormuş. Olaylar bildiğin sebep sonuç ilişkisinden bağımsız. Hadi onu da sktir ettik diyelim, belki bize başka bir bağlam sunar diyorsunuz, yok. yazar onu da vermiyor .d sadece şu var "her şey inanılmaz elit, bak ara sıra çoh ilginç karakterlerle sizin iştahınızı da açıyorum, ara sıra yunan tragedyasına dokunduruyorum (sebep sonuç arıyosanız bu sayın iştee) filan..." Ya bu arada o ilginç
YAKAZA DÜŞLERİ ~ İBRAHİM ZAHİD ALTAY
İçerik;
Öykü
Büyülü gerçekçilik
İbrahim Efendi’nin asırlar süren yolculuğu
Tarihi olaylar, mitolojik yansımalar
Arayış, yolculuk, mizah
112 sayfa
Selam dostlar… Bir süredir öykü kitabı okumuyordum. @ibrahimzaltay dan #yakazadüşleri ne başladığımda beni farklı farklı öyküler bekleyecek sandım fakat durum öyle değil. Baştan sonra tek bir öykü var fakat aşılar süren bir uzun öykü Nasıl mı?
İbrahim Efendi adında biraz alim biraz mecnun, azıcık meraklı çokça vicdanlı, hakikatin peşinde diyar diyar dolaşan bir kulla yollarım kesişti. Hayatın özünü içinde barındıran Han ırmağının kenarındaki ağacın gölgesinde serinlerken köklerine çekildik aniden. Fakirhanelerden girdik, dergahlardan çıktık. Varoşlarda gezindik, saraylarda yaşadık. Kâh Dede Korkut’tan masallar dinledik, kâh Olimpos dağında felsefe yaptık. Yedi iklim, diyar diyar gezdik. Savaşlar oldu, devletler yıkıldı, analar ağladı, sevenler kavuşamadan öldü. Her gittiğimiz yerde bir şey öğrendik. Sevdiklerimizi gece gündüz demeden koruduk. Bize sırt çevirenlerden lafımızı esirgemedik. Çağları aşan, diyarları dolaşan, devletlere misafir olan bu İbrahim Efendi ile nice kelam ettik de bu uzun yaşamın sırrını sormayı unuttuk. Sahi, tüm çağlarca tanıklık eden kimdir?
Ben bu eseri farkı özünde barındırdığı için ayrı sevdim. Okurken İbrahim Efendi’nin kanatlarının altındaymış gibi hissediyorsunuz. Bu özdeşleşmeyi sevdim. İnsan beyninin sınırlarını aşan büyülü bir atmosferle tarihi harmanlamak büyük cesaret ve övgüyü hak ediyor. Ben çok sevdim hem bu uzun öyküyü hem de İbrahim Bey’in anlatımını. Size de tavsiyemdir efendim
Okuma listemin 1688.kitabı… Eseri 
Melis Ünler nın #cevizinseçkisi etkinliğinde “Bitkili kitaplar” okuması için ve yine Melis’in #kısakısaokuyoruz
Melis Ünler nın #cevizinseçkisi etkinliğinde “Bitkili kitaplar” okuması için ve yine Melis’in #kısakısaokuyoruz
Bu kitabı da böyle kabul ettik.
İlk kitaba kıyasla yazım dilinin biraz daha olgunlaştığını hissettim. Anlatım hâlâ çok derin ya da atmosferik değil ama akıcılık açısından daha toparlanmış bir kitap olmuş.
Fantastik dünya bu kitapta biraz daha açılır gibi oluyor. Evren hakkında küçük detaylar öğrenmeye başlıyoruz fakat buna rağmen dünya kurulumu hâlâ geri planda kalıyor. Yazarın asıl odağı yine karakterler arası çekim ve smut tarafı olmuş.
Ve evet… smut seviyesi ilk kitabın bile üstüne çıkmış durumda. Bir noktadan sonra fantastik romantizmden çok yoğun erotik fantezi hissi vermeye başlıyor. Bu yüzden smut sevmeyen okurlara hitap edeceğini düşünmüyorum.
Bunun dışında kitap oldukça hızlı okunuyor. Çok akıcı ilerliyor ve zihni yormayan, daha “çıtır çerezlik” bir okuma deneyimi sunuyor. Ciddi bir dünya kurulumu, psikolojik derinlik ya da güçlü akademi atmosferi beklerseniz hayal kırıklığı yaratabilir ama kafa dağıtmalık bir dark/paranormal romance olarak rahat okunuyor.
Yazarın dili ilk kitaba göre gelişmiş olsa da hâlâ sık tekrar eden kalıp ifadeler dikkat çekiyor. Bu da bir süre sonra diyalogları ve anlatımı biraz tekdüze hissettirebiliyor.
Sonuç olarak:
Benim için edebi ya da duygusal açıdan çok güçlü bir kitap olmadı ama hızlı tüketilen, akıcı ve tamamen eğlence odaklı bir okuma deneyimiydi.