Mel
@euphoriamell
3 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
"Aramızdaki temel fark ne biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!"
"Peki, sen ne görüyorsun bakalım?"
"İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan."
Kitabı okurken en dikkatimi çeken diyaloglardan biriydi ayrıca toplumun en büyük sorunu. İnsanları din, dil, ırk ayrımı yapmaksızın insanı insan olarak görebilmek; toplumun bir ihtiyacı bu. Kitapta geçen Struma, Mavi Alay, Nazi Almanları, Ermeni olayları gibi konular geçiyordu ve kitabı bitirir bitirmez bu konular hakkında araştırmalar yaptım. Araştırma yaparken bir ağaç, bir papatya, bir yaprak olmak istedim. Onların dünyadan habersiz olmalarını kıskandım. Çünkü ben, bir insan olarak bu olaylardan habersiz değildim; her şeyden haberim vardı ve bu da "hayat"ın ağırlığı, ağrısıydı.
Kitabı okurken Maya sanki bendim. Sanki Max ile ben tanışmıştım, onunla Şile'ye ben gitmiştim, onun dertlerini ben dinlemiştim. Ayrıca Maya'nın, oğlu ile ilişkisini düzeltebilmek için yaptığı yöntem çok güzeldi. İlgisini başka yöne çekmesi ve oğlunun o ruhsal durumundan çıkarması. Galiba çocuklar olarak ihtiyacımız olan şey buydu; İlgimizi başka yöne çekmek. Çocuklara kızmak, bağırmak hiçbir zaman çözüm değil fakat ilgisini başka yöne çekmek bir çözüm olabilir.
Maya ve Max, her şey bu iki insanın tanışmasıyla başlar. İki farklı hayat hikayesi, tarihin tozlu sayfalarına gömülüp gizlenen sırların gün yüzüne çıkmasını sağlıyor. Max’ın öyle derin bir hikayesi var ki... Okudukça yüreğim sızlıyordu. Aslında kitaptaki tüm olaylar yüreğime dokunuyor ve özgürlüğüne kavuşan bir kuş misali haykırma isteği uyandırıyordu. Max, Nadia’ya kavuşacağını düşünürken elini uzatsa hissedeceği mutluluğu sabah bir bakıyor ki yok olmuş...
Kitapta Max ve Nadia'nın aşkına şahit oluyoruz. Max'in Nadia
Reklam