"sorun daha çok, yeterince sürmeyecek olmasında. hep titiz bir maketçiydim ben, ancak daha önce, şu andaki hassaslık derecesinin yanına bile yaklaşmış sayılmam. çalışırken babamla birlikte gibiyim. iş bittiğinde ise artık onunla birlikte olamayacağım. bitirmeyi hiç istemediğimi hissediyorum" diyor Düsseldorf.
insan bir kez başarılı olmayagörsün, çevresinden övgüler almaya devam etmek için elinden geleni ardına koymaz. bu, kendi kendine güçlenen, sonlanması gerektiği düşünülemeyecek bir döngü.
insan bir var, bir yok. bir gün var, bir gün yok. insanın olabileceği ve sahiplenebileceği her şey ile -birdenbire- olamayacağı ve sahiplenemeyeceği her şey, çünkü insan son bir kez bir şeyler olduğu ya da son bir kez bir şeyleri sahiplendiği için sevimsiz bir durum.
kalabalık öylesine büyülü bir şeydi ki, içine girildiğinde ne ad ne de kütle kalıyordu. kitle ikisini de yutuyor ve sahip olunan kimliğin sorumluluğundan sınırlı bir süre için de olsa kurtuluşu sağlıyordu. kişiyi kendinden ve her şeyden koruyan, muhteşem bir zırhtı kitle.