evamelle
@evamelle
6 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Bu kitabı oxuyanda hadisədən çox hiss oxudum.Victor Hugo burada cinayəti yox, cəzanı sorğulayır. Məhkumun nə etdiyi demək olar ki, bilinmir. Çünki müəllif diqqəti cinayətə deyil, ölüm hökmünün insan ruhunda yaratdığı dağıntıya yönəldir.Oxuduqca ən çox məni sarsıdan şey zaman idi. Son saatların yavaş-yavaş axması… Hər saniyənin ağırlaşması… Ölümü bilə-bilə yaşamaq.İnsan həyatının bir tarixə, bir saata sıxışdırılması məni düşündürdü. Bir qərarla bir insanın bütün gələcəyinin silinməsi nə qədər ağırdır? Kitab boyu qorxu var, amma qışqıran bir qorxu deyil. Səssiz, içdən yeyən bir qorxu. Məhkumun qızı üçün hiss etdiyi sevgi isə bütün qaranlığın içində ən parlaq nöqtədir.Bu əsər mənə bunu hiss etdirdi:Bəzən ədalət adı ilə verilən qərarlar insanlığı sorğu-sual edir.Mənim üçün Bir İdam Məhkumunun Son Günü:
İnsan həyatının dəyərini xatırladan sarsıdıcı bir əsərdir.
Bu kitab bitəndə insan bir az susur… Çünki bəzi sualların cavabı yoxdur, amma o suallar səni dəyişir.
"Ne giysisinde ne de duruşunda özel bir şey vardı; fakat Levin için onu bu kalabalığın arasında tanımak, ısırgan otlarının arasında bir gül fidanını tanımak kadar kolaydı."
Mutlu aileler birbirine benzerler, her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.
Anna Karenina’yı okurken ona empati kurmamak neredeyse imkânsız. Onun duygusal yalnızlığını, sevilme ihtiyacını ve içinde bulunduğu çıkmazı anlamak mümkün. Kitap boyunca Anna’nın yaşadıklarını okur olarak içerden görürüz; bu da onu anlamamızı kolaylaştırır. Ancak anlamak, her zaman onaylamak anlamına gelmez.Anna’nın yaptığı bazı seçimleri, özellikle hayatındaki sorumlulukları ve düzeni terk etmesini doğru bulmadım. Gerçek hayatta böyle bir davranışın ciddi sonuçları olduğunu, sadece kişinin kendisini değil çevresindekileri de derinden etkilediğini düşünüyorum. Bu nedenle Anna’yı duygusal olarak anlayabilsem de, attığı adımları haklı bulmakta zorlandım.Tolstoy’un başarısı da tam olarak burada ortaya çıkıyor: Okuru, hem bir karaktere yakınlaştırıyor hem de onu sorgulamaya zorluyor. Anna’yı ne tamamen suçlayabiliyorum ne de tamamen savunabiliyorum. Bu ikilem, kitabın bende bıraktığı en güçlü etki oldu. Anna Karenina, bana insanların iç dünyalarını anlamanın mümkün olduğunu ama her davranışın kabul edilmek zorunda olmadığını gösterdi.
Reklam