7/10
2025 4. kitabı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Öyle ki vatanım, içi oyulmuş, üzerinde zebaniler dans ediyor,
Her türlü pisliği, her türlü olayı ele geçiriyor.
Kendilerinden olmayan herkes suçlu, kendilerine karşı gelmeye çalışan herkes namussuz sanki.
'Bizden başka yol yok' diyorlar, tıkadıkları her yolun sonunda.
Takatim tükenmiş, ama elim kolum bağlı.
Saraylarda yaşayan karnı tok soysuzlar
ekmek parası için umut bekleyen insanların iradesine bile saldırıyor.
Ne vicdansızlık, ne açgözlülük.
Keşke yıkılsa tüm dünya.
Yaşayamıyorsa halkım, nefes alamıyorsa milletim
keşke kopsa kıyamet şu anda.
Dünyalarımız hiç dışarı çıkmadı. Sadece tek bir dağ bilebilir başka bir dağın özünü.
Eskiden dünyadaki en tuhaf insan olduğumu düşünürdüm ama sonra düşündüm ki dünyada çok fazla insan var, bu yüzden benim gibi bazı açılardan tuhaf hisseden ve defolu olan birileri olmalı. Onu hayal edebilirdim ve aynı şekilde onun da beni hayal ettiğini. Eh, umarım oralarda bir yerdeysen ve bunu okuyorsan bil ki, evet, doğru, ben buradayım ve senin kadar tuhafım.
Bence insanın acısını içine gömmesi, o acı tarafından içten içe, bulanık ve anlamsız yollardan geçerek kemirilmesi demektir. İnsanın ifade edemediği şeyin gücü patlayıcı, hasar verici, kendi kendini yıkıcı bir güçtür. Dile getirmek kurtulmanın başlangıcıdır.